04-07-14

Jaja

Jaja, ik heb mijn weg teruggevonden naar dit virtueel plakboek. 2 jaar is het geleden dat ik jullie nog kon verblijden met een schrijfseltje. Maar ik heb een excuus: ik had geen tijd... Want het beetje vrije tijd wat me nog rest, MOET ik nu eenmaal invullen met sociale verplichtingen.

Of moet ik zeggen: Social Media verplichtingen? Want alles moet nu eenmaal gedaan worden:

  • checken wie er jarig is op Facebook, en een berichtje posten. Als je het vergeet krijg je immers geen berichtje terug. En dat zou een ramp zijn voor je Sociale Media status. Net zo met het gepast Liken van status updates. Want voor je het weet wordt je ontvriend omdat je een andere of geen mening hebt :-)
  • Ik moet Candy Crush spelen, want ik wil die vriending met haar gecrashte iPhone inhalen! Want zij zit op level 492 en ik maar op level 195!
  • Ik moet met de dobbelstenen gooien in Dice With Buddies! Want als ik dat niet op tijd doe, dan geef ik automatisch op! Druk-druk-druk!

Ik denk steeds vaker aan H. haar uitspraken, over hoe al die vooruitgang en technologie en het delen van zooi en rotzooi nog eens onze ondergang wordt. Ze zou gelijk kunnen krijgen. Want waar is de tijd dat je gewoon een pakje kak in de fik stak op de drempel van die vervelende buurman? En dan snel aanbelde en je verstopte om te zien hoe hij het vuurtje uitstampte met zijn pantoffels? Of met zijn kousen? :-) Die ruimde dat dan zeer gefrustreerd op, en klaar was kees.

Nu kan dat niet meer hé. Als je nu kak op iemand zijn Facebook wall post, en je steekt het in brand, dan kan die buurman dat niet meer uittrappen. En je kan je ook niet meer verstoppen. En dat beetje kak blijft dan voor eeuwig in Cyberspace rondhangen...

En wat een tijd kost het allemaal? Tijd die we vroeger besteedden aan een goed boek, gaat nu op aan spelletjes. Domme spelletjes, compleet zinloos en verslavend en gericht op slachtoffers die willen betalen om een level hoger te geraken. En die bewust of onbewust hun 731 Facebook-vrienden uitnodigen om mee te spelen, om een extra leven te krijgen, of om te helpen met het binnenhalen van de oogst. Want ook dat moet gebeuren, anders gaat je virtuele boerderij op Farm Ville failliet. Er zijn dus mensen die 's nachts hun wekker zetten om de koeien te melken hé! Terwijl die koeien normaalgezien moeten slapen.

Maar goed, niet meespelen in het sociale circus heft mogelijk ook consequenties. Als je Snapchat, Whatsapp, Instagram of Accu Weather niet gebruikt, dan speel je letterlijk niet meer mee. Iedereen kijkt naar het gemak van de app. En security of privacy is van geen belang meer... Ik vraag mij soms af of wij zelf niet in een virtuele wereld leven, waar andere wezens met ons spelen, en die dan denken "tijd om hen met Farm Heroes Saga te confronteren" of erger: laat ons de stekker eens uit Facebook halen, en dan kijken ze lachend naar ons omdat we beginnen zweten en paniekerig worden en beginnen rondbellen om te zien 'of het bij hem/haar ook niet werkt'. Of: 'het wordt tijd dat D. weer eens wat schrijft, met hem valt er anders toch niets te beleven'.

Ik moet steeds vaker denken aan Human Dystopia, uit Wall-E. We're on track...

 

 

Tot gauw!

 

16:58 Gepost door David in Algemeen, Vrije tijd, Web | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-05-12

Ornelis, Rogiers en de drie fonteinen

Ingezonden, maar haalde het niet:

Heel lang geleden, toen de radiodieren nog reisden, waren er eens 2 watervlooien die na een avontuur in LA besloten om elders te gaan wonen. Ze namen afscheid van hun collega's bij Q-Music, en vertrokken vrolijk naar Las Vegas.

Samen met Wine, de Fonteinmeerminne, namen Kurt en Sven de watervlooien hun intrek in de prachtige Bellagio fontein. Ze hadden er een heerlijke tijd samen, deden elke dag aan waterballet, en er kwamen zoveel bekende sterren dat ze al lang gestopt waren met ze te spotten.

Wim en Anke, 2 Spaanse vliegen en ex-collega-radiodieren, waren al heel lang op zoek naar Wine, Sven en Kürt, omdat er in hun thuisland iets heel raars aan de hand was. De mensen luisterden er niet meer naar de radio in de ochtend, omdat ze telkens weer herinnerd werden aan de leuke tijden met Ornelis en Rogiers, en die waren er nu niet meer...

Na een heel lange vlucht kwamen Wim en Anke - moe maar voldaan, aan bij de Bellagio fontein, en begonnen naarstig rond te zoeken naar hun vriendjes. Toen Wim even aan het uitrusten was, merkte hij zowaar een BV op. het leek wel Lesley-An Poppe. Wim vloog erop af. Wat hij niet wist, was dat het eigenlijk haar boze tweelingzus Kijkzegaan was. Wim vloog nietsvermoedend richting de boezem van Kijkzegaan Poppe. In plaats van een zachte landing kreeg hij echter een mep van Kijkzegaan, en kwam hij met zijn vleugeltjes in het water van de Bellagio Fontein terecht. Op dat moment waren Kurt en Sven net hun waterballet aan het oefenen, en ze schrokken zich een hoedje! "Maar dat is Wim!!!" schreeuwde Sven, ze haalden hem meteen uit het water en hielden hem onder een warm straaltje van een plassende baby, zodat hij weer snel bijkwam.

Samen met Anke en Wine, besprak het drietal een eventuele terugkeer naar Q. Er waren echter wel een paar voorwaarden: Sven, Wine en Kurt, wilden terugkomen als Grim, de Suikerspin en Showbizz-Bij Bart er ook terug bij zouden zijn. Die waren er samen op uit getrokken naar de Dubai Fontein. Een bijkomende voorwaarde was dat er een fontein in de buurt moest zijn, die minstens even mooi en groot was dan de Bellagio fontein, zodat ze tussen het radiomaken door, een duikje konden nemen.

Het vijftal besloot om er voor te gaan, en ze belden naar Frank de Dondervlieg om te bespreken welke vliegroute ze best namen richting Dubai.

Een paar dagen later kwamen ze aan bij de Dubai fontein. Ze verrasten Showbizz-Bij Bart, die net met een stijltang de haartjes op zijn geel-zwart gestreepte lijf aan het stylen was. "Oh my god!" riep hij luid, "jullie hier? Wat een verrassing!". Grim de Suikerspin hoorde het kabaal en kwam er bijzitten. Samen besproken ze de leuke radiotijden die ze samen hadden beleefd, en de nieuwe radiotijden die hen misschien stonden te wachten.

Maar ze moesten terug thuis geraken, en voor Showbizz-Bij Bart en Grim was er geen plaats meer in de Q-cab. Anke en Wim konden die er echt niet meer bijnemen, en Showbizz-Bij Bart kon zover niet vliegen. Iedereen was een beetje triest omdat er niet meteen een oplossing was, toen Wine de Fonteinmeerminne plots een oude bekende meende te zien. Even later bleek waarom ze vinnig als een sprotje krijste van blijheid: niemand minder dan meneer Konijn zat aan de Dubai fontein!

Ze kenden elkaar nog van vroeger, en het was geen probleem om met meneer konijn mee te reizen naar de Lage Landen. Meneer Konijn ging immers naar de Efteling, omdat hij gehoord had over een nieuwe fontein. Eentje die nog mooier en sprookjesachtiger was dan de belagio en de dubai fontein: de Efteling Aquanura fontein.

Eens daar aangekomen kirde Showbizz-bij bart van geluk: een rode loper, en sterren, glitter en glamour. Het was toevallig de dag van de grote opening van de Aquanura en onze vrienden waren er bij, en iedereen amuseerde zich rot:
- Sven en Kurt de watervlooien zwommen als nooit tevoren
- Anke de vlieg en Wine de fonteinmeerminne gingen langs bij Sergio de Hypothalamo
- Wim kroop speels onder de rok van Maggie De Block
- Grim de Suikerspin vermeed de file om een hapje te eten
- En Showbizz-Bij Bart rolde krols over de rode loper

Er leek geen einde aan te komen, en iedereen had plezier en iedereen feestte, tot ze moe in hun bedje kropen. En Sven mijmerde nog zachtjes in het oor van Kürt: morgen begint het weer, onze ochtendschow, waarop Winne en Kürt in koor antwoordden: "Q is good for you..."

15-03-12

Vertrekkensklaar

Woensdagochtend ben ik vertrokken naar New York (als het uitgesteld publiceren werkt, komt dit berichtje gewoon online als ik al in New York ben Stoer). Een citytrip waar ik al lang naar uitkijk. Dus hoop ik dat ik er ook geraak.

Zeker sinds er gisteren een virus bij ons is komen huizen. De 4 muren die ons huis en onze thuis vormen, krijgen het bezoek van een buikgriep virus. Ikzelf ben er aan ontsnapt. En hopelijk blijf ik smetvreesgewijs ook gespaard van dit beestje.

Want het zal je maar overkomen: een buikgriepaanval in volle vlucht. Een vlucht die dan ook nog eens 9 uur duurt. Ik zie me al gans die tijd op een WC-bril plakken... Maar goed. Wat als en wat als niet? Ik maak er mij eigenlijk niet veel zorgen om. Motillium en Imodium in de aanslag. En lichtjes overdoseren.

Maar wat zal ik mijn pintje missen op het tuig met de ijzeren vleugels. Want als het daarbinnen niet ok is, kan ik ook niet genieten van mijn pseudo-gastronomisch vliegtuigvoer. Inclusief alcoholisch sapje. En er zijn ongetwijfeld ook nog andere dingen die ik ga missen: een sigaretje bijvoorbeeld, ergens boven de Atlantische Oceaan, tussen de UK en de USA durf ik al eens zin te hebben in een lekker wolkje nicotine. Alhoewel ik meestal geen zin heb om te roken als ik buikgriep heb. Misschien al bij al toch nog een meevaller? Al kies is er toch liever voor de buikgriep aan mij voorbij te laten gaan :-D

Tot dinsdag!

11:00 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: new york, city, city trip, buikgriep |  Facebook |

09-03-12

Buttcrack en Bit-Reet

De titel van dit stukje verwijst dus niet naar een nieuw duo à la Beavis and Butthead, al had het eigenlijk wel gekund.

Tsja, volgend op een vrij beladen e-mailconversatie die gisteren mijn virtuele postbus bereikte, kan ik vandaag niet anders dan even inzoomen op het fenomeen "bouwvakkers decolleté". Ofte buttcrack. Of gewoon buttcrack, of bilspleet. Je kent ze wel. De termen die vaak toebeeld worden aan bouwvakkers die je - door een verkeerde houding of een té zwaar beladen gereedschapsgordel - een intieme inkijk geven op de spleet. De bilspleet. Al dan niet nog geheel of gedeeltelijk bedekt met een stukje stof, welk doet vermoeden dat er toch een vorm van ondergoed aanwezig is.

En iedereen kijkt snel de andere kant op. En tegelijk stoort niemand er zich aan, want ja, het bouwvakkersdecolleté hoort nu eenmaal bij de bouwvakker. Het is een stukje gemeengoed geworden.

Maar wist je dat er ook een variant bestaat bij IT-ers? Het komt voor dat IT-ers er wat nonchalant bijlopen. Ze vergeten een broeksriem aan te doen, of dicht te doen, ze dragen sweatpants of shorts, ze zitten op een zitbal, gewoon op de grond of op hun bureau, op een ergonomische Zweedse stoel, of op een gewone bureaustoel maar dan in een ongewone houding, én ze geven je - bewust, onbewust of virtueel - soms inkijk in hun diepere ik. En bij IT-ers kan je moeilijk spreken over een bouwvakkersdecolleté...

Vandaar dat ik - hier en  nu - een nieuwe term lanceer voor dit soort van, euhm, media sharing. De Bit-Reet. Ik vind het goed gevonden, zo 2 dagen na mijn herrijzenis als schrijver. En verder hoeft daar niks meer over gezegd te worden. Buiten dat deze decoletté show-offs beter uitkijken met wat ze delen. Voor je 't weet zit je immers met een virus...

Fijn weekend!

08-03-12

Schrijven en blijven

Het is me wat. Vroeger vond ik dagelijks de tijd om een berichtje - soms leuk, soms minder leuk - te posten. En nu niet meer. Niet dat er plots minder uren zijn in een dag, maar diezelfde dag is gewoon drukker ingedeeld. Shame, want als ik mijn oude berichtjes zo af en toe eens lees, dan komt de goesting om iets te schrijven weer naar boven. Zin of onzin, maakt niet uit, wie schrijft die blijft.

En velen die op deze blog terechtkomen omdat ze op zoek zijn naar rookstopervaringen, vragen zich dan ook af of ik nu wel degelijk gestopt ben. En of ik mijn boek "Rokeloze Nachten" nu eindelijk ga afwerken. De hopende lezers zijn er echter aan voor de moeite. Neen, ik ben nog niet gestopt, en neen, verder dan hoofdstuk 3 ben ik nog niet gekomen bij het schrijven van mijn boek. Het tweede komt grotendeels door het eerste. Want ik wil minstens de helft van het boek schrijven tijdens de eerste nachten van mijn rookstop. Die zijn immers quasi slapeloos bij mij. Net zoals bij vele andere stoppers.

Vandaar ook dat ik het vaak niet langer dan 4 dagen trek, omdat door het slaapgebrek en de daaruit volgende irritatie het grijpen naar een nieuwe sigaret nooit veraf is. Zelfs heel dichtbij is. Het tweede hangt ontegensprekelijk samen met het eerste.

Maar er is ook een upside. Gezien ik nog niet gestopt ben, en gezien deze blo toch oorspronkelijk bedoeld was als rook(stop)dagboek, kan ik eigenlijk gewoon de draad weer opnemen. Hopend op een tijdsindeling die me gunstig gezind is, en zoekend naar inspiratie om een leeskrabbeltje te vullen, neem ik me voor om minstens een paar keer per week dit virtuele scrapbook op te zoeken. En jullie mee te laten voelen hoe het is om te roken, of te stoppen met roken. Vanaf vandaag. Ht schrijven, niet de stop, want die laatste is gepland voor na mijn dieet. Ergens in april. 2012.

Tot gauw!

24-06-11

Prettig geregeld

Ons leven is prettig geregeld. tenminste, als je een uurwerk hebt. Want iedereen heeft nooit tijd, of niemand heeft ooit tijd. 't Is maar hoe je het bekijkt. Iedereen moet altijd overal zijn en tegen dan of dan dingen doen of net niet doen, of stoppen met dingen toen, maar altijd in functie van tijd.

We hebben toestelletjes die er ons aan herinneren dat het tijd is om op te staan. Al dan niet voorzien van één of ander irritant geluid. We slagen er in om herinneringen in onze agenda te plakken die dan op het juiste moment op het scherm floepen van onze smartphone. Op tijd. We krijgen uitnodigingen voor feestjes via Facebook, ook op onze smartphone en ook op tijd. We krijgen mailtjes, en wat is naast de inhoud het meest belangrijke element? Het moment waarop je het ontving. Mensen praten meer over wanneer ze iets hebben ontvangen dan over de preciese inhoud ervan.

En toch vraag ik mij af hoe lang deze race tegen de tijd kan blijven duren. Als Westerling ben je natuurlijk niets anders gewoon. Stel je maar eens een leven voor zonder uurwerk of tijdsaanduiding. Zelfs dat is niet mogelijk, want overal vind je een klokje terug.

Je vindt een klokje in je auto, je GPS-toestel, je GSM, je computer, je tablet, je hartslagmeter (ik vraag me trouwens af waarom: als je hart stopt heb je toch geen boodschap meer aan tijd?), de kilometerteller van je fiets en ook in dynamische reclameborden, het kasticket van de supermarkt, op de parkeerboete onder je ruitenwisser, op de wachtborden van de metro, op je vaste telefoon, je MP3-speler, je fototoestel en op je blog. Het is nu 6u54. Tijd om te werken. 

Lotto. Euro Millions. Onbewoond eiland. Geen tijd. Dromen. Wakker worden. En verder racen.

Fijn weekend! En zie dat je rond geraakt Tong uitsteken

07:55 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tijd, klok, uur |  Facebook |

24-03-11

Manifesteren

Ik ben absolute voorstander van een democratisch systeem. Ik hou ervan dat mensen hun stem kunnen laten horen en dat ze hun mening kunnen ventileren. Maar de manier waarop, daar kan ik me mateloos aan ergeren.

Waar is de tijd dat manifestaties gebeurden door middel van megagrote internationaal georganiseerde festivals? Of waar een bed-in als creatief protest nog mogelijk was? Neen, nu moet iedereen zich stresseren en met lede ogen toezien hoe de economie opnieuw een flinke deuk krijgt.

Mensen worden gehinderd op weg naar hun werk, vaak door een bende -al dan niet beschonken - mannen en enkele vrouwen in rode en groene hesjes. Ik kan er geen begrip voor opbrengen.

Ze hadden bijvoorbeeld veel beter het Atomium ingewikkeld met hun boodschap. Ja, ik ben fan van de acties van Greenpeace. 

Alle gekheid op een stokje is het natuurlijk een schitterende dag om buiten te komen. Of dat op de straat moet zijn, laat ik in het midden.

Ik kijk intussen uit naar mijn vakantie. Van maandag tot 13/4 ben ik erniet. Zal al blij zijn dat er geen manifestatie is op Zaventem deze maandag. Anders sta ik niet in voor de gevolgen.

 

 

09:04 Gepost door David in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: staking, manifestatie, atomium, democratie |  Facebook |

09-03-11

Onaantastbaar

Fantastisch hoe regerend België zich in alle mogelijke bochten wringt om Fernand toch op post te houden. Secreteraase die goed "ligt"? Promotie! Reisbudget van 30.000 EUR? Laten we er 90.000 van maken! Niettegenstaande hij zijn werk voor de rest ongetwijfeld goed uitvoert, vraag ik me af wat er achter schuilt.

Als ik een secretaresse in dienst neem die goed "ligt", dan is dat mijn verantwoordelijkheid. En als die secretaresse dan mijn reisbudget verdrievoudigt, dan krijg ik gegarandeerd ontslag.

Maar niet zo met Fernand. Hij krijgt een nieuwe - nog onbestaande - functie. Verbindingsofficier tussen de gewesten en de federale. Ik vraag mij dan af wat zo'n verbindingsofficier moet doen? Sleuven graven om kabels te leggen? Of boodschappen in morse code doorseinen?

Het heeft iets vooroorlogs. De onaantastbaarheid van sommige mensen. Ik vraag me trouwens af of er voor mij ook een nieuwe baan zou gecreëerd worden als ik op den dop vlieg...

08:50 Gepost door David in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fernand, politie, verbindingsofficier |  Facebook |

07-03-11

Waarom?

Dat is de vraag die ik nog zeer vaak krijg. "Waarom?". "Waarom ben je gestopt met stoppen/roken (schrappen wat niet past)?". "Waarom blog je niet meer?". "Waarom is je boek nog niet uit?".

Allemaal "waarom" vragen... en ik ken vaak het anwtoord. Maar soms ook niet.

Ik liep mijn eigen blog tegen het lijf tijdens een middagje cleaning up. En plots voelde ik terug de drang om te schrijven. Of iets wat er op lijkt. Tekstjes delen. Frustraties van me afschrijven. Virtueel iemand anders zijn dan wie ik werkelijk ben. Ik heb zo mijn momenten.

Maar goed, ik zal dus opnieuw schrijven. Niet zozeer over roken of stoppen met roken. Of misschien net wel. Wie zal het zeggen. Veel zal afhangen van mijn -al dan niet virtuele - alter ego's. Hoe ze zich voelen, wat ze willen zeggen, en vooral, of ze morgen nog zin hebben om te schrijven.

13:01 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: schrijven, stoppen, roken, gezondheid |  Facebook |

10-11-09

Gestopt

Het is allemaal nog wat wennen, maar ik ben blijkbaar definitief gestopt met roken. Zonder noemenswaardige hindernissen.

Op 20 oktober heb ik mijn laatste sigaret gerookt, en de Champix doet zijn werk prima. Je vergeet er eigenlijk door te roken. Enkele kleine ongemakken zoals een half uurtje maaglast bij het innemen op een nuchtere maag, neem ik er graag bij. Dit spul werkt!

En ik kan je verzekeren: als het bij mij werkt, dan werkt het echt bij iedereen. Je vindt talloze stoppogingen terug op deze blog, talloze middelen heb ik geprobeerd, telkens met matig of weinig succes.

Ik zou Champix echt aan iedereen aanraden. Ik neem nu al een week een halve dosis, en dat werkt prima. Enkel 's avonds een pilletje. En klaar is kees.Gans deze stoppoging kost trouwens geen geld, zeker niet als je het vergelijkt met de euro's die je anders oprookt. Het ziekenfonds komt immers voor een groot stuk tussen. Zo komt dit gezond uitje op amper 50 EUR. Voor 12 weken.

Als verdere nevenwerking heb ik enkel een uurtje wakker liggen in portfolio. Dat komt meer en meer voor, maar grotendeels doordat ik eigenlijk ook veel meer energie begin te krijgen. Krijg ik die bestseller "Rokeloze Nachten" toch nog klaar voor de kerst?

12-10-09

Het begin van het einde

De kogel is door de kerk. Ik sponsor vanaf nu de farmaceutische industrie. Champix has entered de kathedraal. Of mijn lichaam. Kwestie van synoniemkeuze.

Vorige week donderdag is het gebeurd. Na een zeer drukke periode op het werk voeld ik mij al enkele dagen een beetje pips, en ik maakte de bedenking dat 12 Luckies mij niet veel verder hielpen. Dus heb ik in één ruk door beslist om te stoppen met roken, mét Champix. 's avonds dus snel - nog net na sluitingsuur - bij de dokter binnengeglipt, daarna naar de apotheek, en vervolgens naar huis. Snel sigaretje gerookt en met grote ogen de Champix verpakking bekeken. Wat een marketingmolen toch, en ik draai er graag op mee.

Vrijdag dan mijn eerste pil genomen. Een beetje een opwekkend effect, een half uurtje maaglast, en klaar was kees. Het lijkt er in elk geval op dat ik de pillen goed verdraag. En van de 62 pagina's nevenwerkingen lijk ik er voorlopig maar entje te hebben: rare dromen. Vanaf vandaag wordt de dagdosis verdubbeld. Dan moet ik ook 's avonds een half miligrammetje slikken. En vanaf vrijdag dan 2 keer een volledige milligram. Op 20 oktober stop ik dan volledig met roken. Als ik de apotheek mag geloven, zal ik vanzelf al gestopt zijn voor die dag. Als dat maar goed afloopt!

26-09-09

Sneeuwzwartje en de giftige appel

Het zijn de onvoorziene gebeurtenissen die het leven boeiend maken. Zo had ik vorige vrijdag de verrassing van mijn leven toen A. mij bij haar thuis een appel aanbood. Niets abnormaals hoor ik je denken, maar toch. Als je weet dat je bij A. nooit of eerder bij verloren gelopen uitzondering ook maar één stuk voedsel vindt dat deel uitmaakt van de familie levensmiddelen dat begint met een F of een G, dan begrijp je wel dat verbazing zeer groot was toen ze ineens een sixpack Granny Smith's boven toverde.

Niet alleen A. en ik zaten aan de geestdis, B. was na de Zumba les ook bij A. blijven hangen, en ik ben daar dan ook aanbeland. We zouden iets gaan drinken. Definieer "iets"... later...

De planloze avond leek zo toch nog een leuke wending te krijgen, met een niet katerloze ochtend tot gevolg. Een paar flesjes Cava dat moet kunnen, maar het mixen met bier was helemaal niet ok. En die appel... die heeft het hem gedaan. Jammer maar helaas heeft hij het einde van de verteringscyclus niet gehaald. Logisch ook, want zoals je bij A. geen groenten of fruit vindt in normale omstandigheden, zo zal je in mijn lichaam amper sporen vinden van gezond eten.

Logisch ook dat er een soort afstoting in werking treedt. De appel moest er uit, samen met de rest.

Het zijn dit soort avondjes met voer voor Facebook, interessante black holes en een morning after van ik-zal-je-wat die bevestigen dat we leven. Want dat doen we maar één keer. Al zal ik in de toekomst wel twee keer nadenken bij het eten van een appel...

18:49 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: appel, cava, kater, groenten, fruit |  Facebook |

05-08-09

Zure mosselen

Altijd maar weer die mosselen. Niemand die bij de creatie van deze planeet met zijn wezens ooit had kunnen vermoeden dat het prehistorische weekdier ooit zoveel geld zou opbrengen. Bijna niet te vatten. telkens weer die gemanipuleerde hype en dito prijzen...

En waar geld is, zit een slimme Belg om de hoek. Belgische mosselen. Dat hadden we nog niet. Vorig jaar een valse start, dit jaar een ongekend succes. De Nederlanders zijn er niet mee opgezet.

Anyway, ik zeg altijd: een zure mossel gedijt het best in azijn!

15:50 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mosselen, awel, azijn |  Facebook |

30-06-09

Spijt

Ik had deze ochtend zin om mijn Ducati Monster buiten te halen, maar ik heb geen Ducati. Prachtig weertje voor motorrijders dezer dagen. Het is één van de weinige dingen waar ik spijt van heb. Ooit had ik een moto die ik wegens teveel kuiswerk heb verkocht...

Verder verloopt mijn leven vrij spijtloos. Wat voor zin heeft het ook? Mensen die spijt hebben over dingen die ze niet hebben gedaan verspillen hun energie. Spijt over zaken die je wél hebt gedaan daarentegen, dat lijkt me logisch.

Niet dat ik er niet bij stil over hoe mijn leven eruit zou zien indien ik bvb een eeuw lang had gestudeerd. Of wanneer ik bvb geboren zou zijn in één of ander exotisch paradijs. Maar dat is eerder mijn licht filosofisch kantje dat zich manifesteert. 

Nee, geef mij dan maar toch mijn huidige leven. Met mijn leuke vriendjes en vriendinnetjes. Als toekomstig gevierd schrijver van het boek "Rokeloze nachten" heb ik immers niet te klagen.



08:18 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: spijt, moto, ducati, schrijver, rokeloze nachten |  Facebook |

26-06-09

Gerookt vlees

Slapen in een zuurstoftank, baden in Perrier, ja hij heeft het mondmasker zelfs uitgevonden, en toch gaat ie er op 50 jaar aan wegens een te zwak hart...  De Michael had zich zijnen ouwen dag waarschijnlijk iets anders voorgesteld.

Allen hoeft hij er zich wel niet te voelen, daar in het hiernamaals, want Farrah Fawcett. Amper 12 jaar ouder en er op dezelfde dag vanonder gemuisd. Al heeft zij er eerst wel nog een strijd moeten voor strijden...

En de achterblijvers kunnen nu aan tafel gaan zitten. Bij de één om centjes te krijgen en bij de ander om schulden af te betalen ;-)

Ik sta niet vaak stil bij de dood. Een enkele keer wel, maar dan maak ik me snel wijs dat 'tegen dat ik aan de beurt ben, de mensen niet meer sterven'. Tenzij ze roken natuurlijk. Alhoewel: gerookt vlees bewaart toch langer?

24-06-09

Café Cairo

Het was een leuke verjaardagsdrink de zaterdag. Samen met a, b, c, d, e, f en g. Lekkere pintjes en leuk sfeertje. Echter wel gekruid met een paar pittige discussies over vrijgezelle vriendinnen die volgens mij - op geheel natuurlijke wijze - gewoon te veeleisend zijn.

Maar dat bleek volgens de betrokkenen niet zo te zijn. Ze willen maar één ding: na een veel te korte doch urenlange date blind voor zich uit liggen staren en het kriebelige gevoel krijgen van "dat is het". Geen ruimte voor gevoelens die kunnen groeien. Er kan immers maar één de ware zijn...

Het ging ook nog even over tellers, en hoe ik moet opletten op mijn blog met wie zijn teller ik op nul zet. Veiligheidshalve gebruik ik vanaf nu geen initialen meer, maar gewoon random letters uit het ons gekende alfabet. Geen garantie trouwens dat een enkeling zich enigszins niet zonder moeite toch zal herkennen in de gebruikte letter... Maar de bedoeling is er in elk geval al niet meer ;-)

Maar het belangrijkste gesprek ging toch over mijn 18m lange jacht. Het jacht dat ik ongetwijfeld verdien met het schrijven van "Rokeloze nachten". En wie ik allemaal zou uitnodigen om mee te genieten van de wind in de zeilen. Op voorwaarde dat ze mijn boek gelezen hebben natuurlijk. Daarvoor hoeven ze het niet persé te kopen. Door als schrijver een aantal gratis exemplaren uit te delen kan je immers makkelijker een hype creëren. En hoe die boot zal noemen is ook al geweten. Maar wegens het mij opgelegde verbod om nog echte namen of initialen te gebruiken gebruik ik een letter. W is leaving the harbour. All abord!

07-04-09

Interstellaire climax

Heyhey... I know, het duurt veel te lang. Ik hou jullie in spanning met mijn box verhaal, en jullie wachten natuurlijk vol ongeduld op de ontknoping!

Even terug naar zaterdagnamiddag, ongeveer 10 uur voor mijn verjaardag. Er wordt aangebeld door een engel. Een pakje. Ik schrok even: deze engel had immers een kind bij. Even dacht ik dat dat het pakje was. Gelukkig werd het een opdracht!

"Take your car and drive to Lettelingen". Er stond een adres op waar ik meteen naartoe moest rijden. Lettelingen. Geen idee waar dat lag, maar het bleek uiteindelijk in de buurt van Edingen te zijn. Het huisnummer waar ik moest zijn stond niet in de GPS, dus had ik maar een ander nummer ingegeven. Dat had ik beter niet gedaan... Het nummer dat ik ingaf lag immers in een zijstraat van de steenweg waar ik eigenlijk moest zijn. Zo een zijweg van één auto breed. En ik dacht meteen de juiste te hebben gevonden want er hingen ballonetjes aan de verkeerspalen links en rechts naast het wegje. En aan een huis. Net voor ik wou aanbellen zag ik nog een spandoek in de voortuin "Félicitations Aurélie et Dimitri!". Huwelijkstoestanden dus. Na een kwartiertje zoeken vond ik gelukkig de woning die vermeld was op het engelenpakje.

Ik bel aan, en wat dacht je, een engel doet open. Ze heeft een pakje en een briefje voor mij. Met indringende blik vroeg ze mij eerst het briefje te lezen. Er stond vermeld dat ik het pakje slechts bij aankomst op het nieuwe adres mocht openen. Ik gehoorzaamde.

Na een rit van dik 20 minuten kom ik dan terecht aan mijn favoriete wellness center: Utopia!

Het pakje bevatte een kadobon voor een zalige wellness treatment: gelaatsverzorging, hot stone massage... Aan het einde kreeg ik ter plaatse nog bezoek van een engel: opnieuw een pakje met een T-Shirt. Charlie stond er vooraan, en vleugeltjes achteraan. Maar daarmee stopte het nog niet...

Nog aan het bekomen van de behandeling kreeg ik opnieuw een SMS. Ik moest me naar huis gaan omkleden, in het zwart, en naar een nieuwe locatie rijden. Nadat ik zoals gevraagd door de engel een bevestiging stuurde per SMS, kreeg ik nieuwe coordinaten. Ik moest mijn ouders en mijn teerbeminde gaan halen voor een etentje. Dus deed ik dat ook.

Ik had eerlijk gezegd verwacht dat iedereen in het restaurant op mij zat te wachten. Niet dus. Na het eten werd alles een tikje duidelijker: 2 engelen stormen het restaurant binnen, handboeien mij en nemen me mee. Wat volgde was een donkere, geblinddoekte rit in de Charlie mobiel: een voor de gelegenheid gepimpte Renault Espace ;-)

Enkele tientallen minuten later stopt de Charlie mobiel. De engelen begeleidden me ergens naar binnen. Ik moest gaan zitten, en de blinddoek ging eraf: surprise! Iedereen die ik er wou was er. Op enkele na toch. 't Was super. Op de tonen van de Charlie song werd ik dan aangekleed: alles wat in The Box zat werd me door de angels keurig aangepast. Wat volgde was een spetterend, memorabel feestje!

Het was een leuke 35e. Eén om zeker nooit te vergeten. 3 weken was ik in de ban van de angels, uren heb ik gepiekerd en gezocht naar details die toch maar een tipje van de sluier konden lichten. Zonder succes. Maar ik ben er niet rouwig om. Bedankt Angels! Jullie leggen de lat nu wel heel hoog voor de komende verjaardagen, maar ik ben ervan overtuigd dat dit verhaal nog maar het begin is van wat ongetwijfeld nog komen zal... engelen bestaan immers écht ;-)

04-04-09

Als dat geen voorteken is...

Loodzware engel dondert van hoofdaltaar in Maaseikse kerk

Een loodzware engel is in de Sint-Catharinakerk van Maaseik om een nog onbekende reden van het twaalf meter hoge hoofdaltaar naar beneden gedonderd. De engel en de arduinen voet, waar die op rustte, wogen samen zo'n 3.500 kilogram. De engel viel in de nacht van woensdag op donderdag uit de lucht. Er vielen geen gewonden.

Houtworm
De koster merkte de ravage donderdagmorgen op, toen hij een groep toeristen de kerkschatten wilde tonen. Op de grond voor het hoofdaltaar lagen de twee meter hoge engel en andere brokstukken. De schade is enorm. Het houten beeld bleek wat aangetast door houtworm en was in zijn normale positie met een metalen staaf verankerd. Het is een raadsel waarom het beeld van de engel Pax, van de vrede, naar beneden stortte. De kerkfabriek is er al zeker van dat er geen aardbevingen zijn geweest.

Toren schuin door storm
Het hoofdaltaar dateert van de zeventiende eeuw. De kerkfabriek gaat de stabiliteit van de andere beelden laten controleren. De Sint-Catharinakerk blijft niet gespaard van onheil, want drie jaar geleden kwam de torenspits door een storm schuin te staan.

Dak winterkap ingezakt
Door procedurekwesties duurde het twee jaar vooraleer de spits weer recht stond. In die periode zakte het dak van de winterkapel in. (belga/eb)

17:15 Gepost door David in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: engel, maaseik, altaar, de kerkfabriek |  Facebook |

Net op tijd

Ik heb door waarom ik steeds verschillende afteluren zag. Ik hield geen rekening met de minuten. Fout natuurlijk, want daar zit de sleutel. Alles telt wel degelijk af naar vanavond middernacht.

Deze week was het trouwens vrij druk voor de engelen. Want overal opnieuw briefjes en SMS'jes en items. Pakjes pluimen ook. Een overzichtje:

- countdown papier in de lift op het werk

- dinsdagochtend om 6u45 was mijn wagen binnenin versierd met pluimen. Een ceedeetje met de boodschap "Play me" bevatte het liedje "Can't take my eyes off of you". Zelfde song als de voicemail tune.

- donderdagmiddag, pakje bij de kapper (pluimen en countdown bericht)

- donderdagavond werd ik achtervolgd tot thuis. Ik had het door en had mij voorgenomen om eventuele carjackers omver te rijden. Ik zag net op tijd dat het een engel was die om de hoek kwam, met een "special delivery". Een goudkleurige ketting met een fuchsia letter C eraan. Dit kan niet anders dan verwijzen naar "Charlie's Angels".

- gisteren om één over middernacht kreeg dan een final countdown SMS. "Are you ready?" and "Be prepared" was de niet mis te verstane boodschap.


Vol spanning wacht ik af. En tel ik af naar mijn verjaardag. Denkt menig collega op het werk dat dit in handen is van een gespecialiseerd bedrijf, ik weet wel beter. De boodschap die ik trouwens al maanden geleden van ons H. heb gekregen was trouwens niet mis te verstaan. "Ai manneken, ge gaat verschieten. Tees zult ge nooit verwachten".

Tenzij het natuurlijk afloopt zoals in "The Game". Voor de liefhebbers van spannende thrillers: een absolute aanrader en één van mijn favoriete films. Ik laat (hopelijk) volgende week weten hoe dit afloopt, en wat er is gebeurd op zondag 5 april, om 00u00m01s. We tellen verder af...


30-03-09

You can leave your hat on

Vorige week donderdag was het weer raak. Een in pluimen gehuld pakje op mijn bureau. Niemand die echter iets gezien of gehoord heeft, as usual. Niet zonder argwaan - gezien de grootte van het pak - maakte ik het open.

Een hoed! Zo een echte Zorro hoed, maar dan met dezelfde vleugeltjes erop dan op de sokken. Ik twijfelde of deze zoveelste hint wel in The Box zou passen, dus ben ik maar meteen naar mijn wagen gelopen. De hoed pastte. Gelukkig maar, want donderdagavond was er Boxcontrole!

Ik zat net thuis de levering van ons avondmaal te bewonderen toen ik opnieuw een SMS kreeg met de vraag om mij naar de Time Out in Zellik te begeven. Niet zo ver van bij ons, dus snel alles de oven in en in de wagen gesprongen. Er stond een engel te wachten. Er was zelfs een spandoel "BOXCONTROLE". Om te zien of alle items in The Box zaten. En gehoorzaam als ik ben... Heb als beloning een rijstpapje gekregen.

En deze morgen was het weer van dat. 2 reusachtige vleugels in krijt, getekend op mijn parkeerplaats. En een countdown berichtje waar mijn naam hoort te staan. Inclusief pluimen. Zonet was er trouwens alweer een countdown bericht in de lift op het werk.

Ik heb de indruk dat de frequentie van berichten toeneemt naarmate D-Day nadert. Ik ben er intussen trouwens achter dat D-Day zaterdag 4 april is, en de countdown telt af tot 22u 's avonds. Ik hou jullie op de hoogte!

19:30 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: engel, vleugels, box, hoed, d-day, time out, zellik, the box |  Facebook |

Angels like to party!

Het was ongewoon groots, het feest van telecomgroep waarvoor ik werk. Meer dan 4.000 benen geteld. Als je die dan door 2 deelt heb je het aantal personen dat aanwezig was op het feestje.

Grote namen ook, en hapjes en drankjes, en... engelen! Want hier had ik weer niet op gerekend. Druk feestend voel ik de vibratie van mijn iPhone in mijn borstzak: een SMS'je van Rafaël X met de volgende tekst:

"ARE YOU READY? I HAVE SOMETHING FOR YOU. GO TO THE COATROOM. ASK FOR ITEM 3"

Net op het moment dat je denkt dat de engelen eventjes pauze hebben genomen passeren ze op het feest van je werkgever. Ik ben trouwens direct naar de coatroom gegaan en heb van de lieftallige dame van dienst het pakje ontvangen. "Gebracht door een engel". Deze keer was het een Dame Edna brilletje. Je weet wel, zo met van die vleugeltjes links en rechts. Dat past in het gevleugelde countdown plaatje. Papiertje erbij met "item nr. 3, put it in the box." En het bijhorende "do not ask any questions"-zinnetje.

Er zitten nu 2 sokken en een Edna-bril in The Box. Ik hou jullie op de hoogte! 

12:00 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: engel, vleugels, party, engelen, countdown, the box, rafael |  Facebook |

29-03-09

Even bijbenen

Het is me wat geweest, de voorbije week. Druk-druk-druk, en dus geen tijd om mijn blog-lezertjes in de watten te leggen. Niet dat ik geen zin had, ik had gewoon geen tijd wegens extern en geen internet connectie. Bijgevolg stapelen de "Awel?"-letjes zich op natuurlijk.

Ik zal dus - nu ik uitgerust aan zee van een zalig zonnetje zit te genieten - even bijbenen. Voor het gemak spreid ik alles min of meer chronologisch in verschillende postjes, die dan later deze week zullen verschijnen.  Een weekje terug in de tijd zeg maar.

Van tijd gesproken. Het is weer zomertijd! Mijn favoriete tijd :p. Ik hoop dat er ooit eens wat intelligente koppen de handen uit de mouwen steken om het zomeruur gans het jaar te laten zoals het is. Geen wintertijd meer. Want dan blijft het in de winter trouwens ook langer klaar. En hebben we minder last van dat grijze en donkere depriverhaal. De hoofdreden (energiebesparing) is trouwens een drogreden, gezien verschillende studies al lang hebben uitgewezen dat het schakelen tussen winter- en zomertijd geen flikker uithaalt als het op energiebesparing aankomt. En dat uurtje slaap dat we dan zogezegd meer krijgen in de winter zal ik dan maar spenderen aan het tot leven wekken van mijn typische blog-spinsels. Deal? 

23-03-09

Engel met wit(tepluimen)verlies

Ik had het echt niet verwacht, nooit gedacht dat ze zo ver zouden gaan, maar op vrijdagavond, bij aankomst op de studio aan zee, hing er alweer een countdown boodschap aan de deur. Binnen lag zowaar een derde pakje: de tweede sok met engelenvleugeltjesmotief.

De engel moet wel wat moeite hebben gehad om met die grote vleugels de studio binnen te komen, want er lagen overal witte plumpjes. Een snelle geurtest leert mij dat de pluimpjes niet afkomstig waren van een verloren gelopen boa wegens het gebrek aan drank- en sigarettengeur. Ze roken eerder naar een natte kip.

Vij thuiskomst gisteren was het ook van dat. Een countdown boodschap aan het raam in de inkomhal. Mét pluimpjes...

Ik begin me nu toch echt wel wat zorgen te maken. Als die engeltjes zoveel pluimen gaan verliezen, hebben ze er tegen d-day misschien helemaal geen meer over. We shall see...

10:34 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: engel, pluimen, engelen, pakje, sok, the box, witverlies |  Facebook |

20-03-09

Fallen angel

Met het lekker weertje dezer dagen, nemen de engelen blijkbaar een verdiende pauze. Buiten een sms'je of een mailtje met de verdere countdouwn valt er niets te melden.

toch heb ik vandaag een mailtje gestuurd naar Gabriel X. Met de melding (want ik mag geen vragen stellen) dat "The Box" eigenlijk een beetje groot is uitgevallen om enkel een gevleugelde sok te huisvesten. Tenzij het de bedoeling is dat ik zelf, slangenmensgewijs, in de doos kruip natuurlijk.

Ik begin alvast te oefen. Fijn weekend!

11:28 Gepost door David in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engel, vleugels, slangen, box, sok, slangenmens |  Facebook |

19-03-09

Onvoorspelbaar

Het ziet er naar uit dat de engelen ofwel ineens met vakantie vertrokken, ofwel een offensief zijn begonnen om mij te misleiden.

Ik dacht immers alles correct op een rijtje gezet te hebben en dacht dat ik wist wat de volgende stappen zouden zijn in dit verhaal, niet dus.

Zo heb ik gisteren helemaal geen SMS'je ontvangen van Rafael X, ik was er nochtans van uit gegaan dat zit nu elke dag tot d-day zou gebeuren. In de plaats is een nieuwe engel verschenen. Gabriel X. Die heeft geen GSM maar een email adres dat even geniaal als grappig is: asknoquestionsdavid at gmail dot com. Ask no questions. Maar intussen ben ik wel druk bezig om dit avontuur helemaal te doorgronden. En dit terwijl het feestcomité voorlopig geen krimp geeft...

Want daar ga ik nog steeds van uit. Dat het een nooit gezien en uit de hand gelopen b-day verrassing is. Tenzij me iemand na het leven staat. Of misschien wordt het nog kinky. Maar dat lezen jullie ongetwijfeld in een volgend postje...

17-03-09

The box

Het was niet zonder argwaan dat ik het mij toegestuurde pakje gisteren opende. Als verantwoordelijke voor de klantendienst bij een telecom operator kan je je immers aan vanalles verwachten wanneer één of andere gek gedurende 24 seconden zijn dienst niet heeft kunnen gebruiken.

Na het doorworstelen van het krantenpapier en de touwtjes vond ik tot mijn grote verbazing een sok. Met engelenvleugeltjes erop.Het leek zelfs even mijn maat te zijn. Verder nog een papiertje met een geheimzinnige boodschap: The countdown has begun... en nog: put this item in The Box.

Geen idee wat die doos moest betekenen, en de politie van Wemmel zag geen reden tot paniek, dus heb ik het hele zooitje in mijn schuif laten verdwijnen. Ik besliste toen er thuis niets over te zeggen.

En dat lukte. Tot er rond een uur of 9 aangebeld wordt. "Ik heb een pakje voor David". Ik loop naar beneden, en dacht nog even dat die iBood bestelling wel zeer snel geleverd werd. Tot mijn verbazing staat er een lieve mooie engel voor mij. Inclusief een pluizig aureooltje. Met een in krantenpapier ingepakte verrassing. En met hetzelfde type koord errond dan rond de sok.

"Bent u David?"

"Ja."

"Ik heb dit pakje voor jou. Ik weet verder van niets en moet nu gaan."

Na de levering ontvang ik nog een SMS van een mij onbekend nummer. Wanneer ik dit nummer bel hoor ik enkel de intro van de Frankie Valli song "Can't take my eyes off of you".

Het begint te dagen. Dat was natuurlijk "The Box" zoals vermeld op het geheimzinnige sok-briefje. Alleen was het waarschijnlijk de bedoeling dat eerst de doos en dan pas de sok zou geleverd worden, maar dat was voor één keer buiten de efficientie van De Post gerekend.

Het briefje in "The Box" vermeldde ook aftelgegevens. Allen leiden ze naar een datum die dichtbij mijn verjaardag ligt. Dus waarschijnlijk heeft het daar wel iets mee te maken, alhoewel het feestcomité geen spier vertrekt. Nog niet ;-)

Eventjes alles samengooien geeft mij al volgende elementen: vleugels op de doos, vleugels op de sok, afzender van de doos was Rafael, die van de sok was Michael. Zijn dat trouwens geen engelen? Of heeft het iets met Red Bull te maken ;-) Het krantenpapier was dat van De Tijd van 14 maart. De artikels brachten me niet echt verder... Het pakje met de sok werd wel in Leuven gepost, tevens op 14 maart.

En dan is er nog het liedje. "Can't take my eyes of of you". Komt daar niet iets in van "you'd be like heaven to touch"? Dat is trouwens zeer van toepassing op mij. Een algemene waarheid die bevestigd kan worden door iedereen die me toevallig of ontoevallig aanraakt.

Eventjes verder nadenken. Wordt onvermijdelijk vervolgd...

13-03-09

Omstreden vaccin helpt je stoppen met roken

Dit artikel maakt geen deel uit van de reeks  "Artikels waarvan de titels niets te maken hebben met de tekst"

Bron: www.hln.be

Eén prikje en de sigaret smaakt nergens meer naar. Dat is de belofte van NicVAX, een 'anti-rookvaccin' ontwikkeld door het Amerikaanse bedrijf Nabi. Maar het vaccin kan ook gebruikt worden om bijvoorbeeld te voorkomen dat kinderen verslaafd raken aan nicotine. Dat is de grootste controverse rond drugvaccins: dat het de mogelijkheid biedt om gedrag van mensen te veranderen nog voordat ze eraan begonnen zijn of verslaafd raken.



Zes prikken
De Maastrichtse hoogleraar Onno van Schayk gaat het binnenkort uitproberen op zeshonderd verstokte rokers. De proefpersonen krijgen zes prikken in een half jaar. Het vaccin stimuleert het lichaam antilichamen te produceren die zich binden aan nicotine. Hierdoor worden de nicotinedeeltjes te groot om in de hersenen door te dringen en kunnen ze geen kick meer veroorzaken. Van Schayk verwacht dat het vaccin vooral een ondersteunende rol zal kunnen spelen, naast middelen als varenicline of nicotinepleisters. Bijwerkingen zijn er nauwelijks. Van Schayck: 'Door de prik kan de huid geïrriteerd raken.'

Duizenden belangstellenden
Voorlopig heeft Van Schayk geen moeite met het vinden van proefpersonen. Binnen een paar uur nadat hij een oproep op internet had gezet, waren er duizenden belangstellenden.

Nicotinevervangende producten zoals pleisters en kauwgom voorzien het lichaam van nicotine die de nicotine uit sigaretten vervangt. Het antirookvaccin daarentegen zorgt ervoor dat de nicotine niet meer in de hersenen kan komen waardoor de verslavende werking wordt opgeheven.

Minder hunkering
Door nicotine komen normaal gesproken stoffen vrij in de hersenen, zoals dopamine, die voor de verslavende 'rookkick' zorgen. De nicotinemoleculen kunnen de hersenen bereiken omdat ze klein genoeg zijn om de 'bloed-hersenbarriëre' te overschrijden. NicVax stimuleert het immuunsysteem om antilichamen aan te maken die nicotine aan zich kunnen binden. De antilichamen (eiwitten) hechten zich aan de nicotinemoleculen, die daardoor te groot zijn om de bloed-hersenbarriëre te overschrijden. De meeste nicotine (sommige moleculen ontsnappen aan de antilichamen) kan hierdoor niet meer in de hersenen komen, waardoor het plezierige gevoel van het roken verdwijnt en de hunkering naar de volgende sigaret minder wordt.

Groot onderzoek
Het onderzoek naar het effect van het antirookvaccin is uitgevoerd door onderzoekers van de universiteit van Californië in San Francisco en acht andere instellingen. 301 mensen die al lange tijd roken kregen vijf injecties met NicVax en werden een jaar lang gevolgd.

Die studie toonde aan dat 38 procent van de mensen die het vaccin effectief kregen toegediend, minstens 30 dagen stopte met roken.

Grote controverse
De bedoeling van NicVax en andere drugvaccins die in ontwikkeling zijn, is mensen te helpen stoppen en clean te blijven. Maar het vaccin kan ook gebruikt worden om bijvoorbeeld te voorkomen dat kinderen verslaafd raken aan nicotine. Dat is de grootste controverse rond drugvaccins: dat het de mogelijkheid biedt om gedrag van mensen te veranderen nog voordat ze eraan begonnen zijn of verslaafd raken. Onderzoekers zeggen dat het veel te vroeg is om zelfs nog maar te beginnen denken aan het gebruik van vaccins als verslavingspreventie. Maar NicVax kreeg een snelprocedure voor goedkeuring door de Food & Drug Administration (FDA) van de VS. En dan is er niets meer dat de artsen tegenhoudt om het voor te schrijven als ouders bang zijn dat hun kinderen slechte gewoonten zullen oppikken op school.

Enorme markt
Behalve NicVax zijn er nog twee andere kandidaat-vaccins in ontwikkeling, bijvoorbeeld van het Zwitserse bedrijf Cytos AG, maar het antirookvaccin van Nabi Biopharmaceuticals ligt voor in de ontwikkeling. Het eerste bedrijf dat een succesvol nicotinevaccin op de markt brengt, wacht een enorme opbrengst. Hoewel de laatste decennia steeds minder mensen roken, blijven er nog miljoenen rokers over. Bijna een kwart van de jongeren rookt regelmatig. 65% van de rokers heeft wel eens geprobeerd om te stoppen met roken, maar is hierin niet geslaagd. Zij wachten op het antirookvaccin. Daardoor is immers motivatie geen voorwaarde meer om te stoppen met roken. (mvl)
13/03/09 08u20

10-03-09

Avondlijke nachtrit

Wat een fantastisch gevoel moet het zijn. Vol spanning kijken naar de trekking van pakweg Euromillions of de wekelijkse prijsvraag op Kanaal 3, en er achter komen dat je gewonnen hebt! Zalig! Eerst een moment van ongeloof. Toch snel eerst triple checken alvorens een vreugdedansje ten berde te brengen. Daarna een guts adrenaline door je lijf "het is echt", om tenslotte half euforisch neer te ploffen, nadenkend over wat je met je prijs zal aanvangen.

Voor mj is het duidelijk. Als ik 100 miljoen win met Euromillions, dan zou ik Sinterklaas spelen. Een select clubje van gelukkigen mogen dan aan de kassa passeren. Niet dat ik iedereen een vaste som geef, neen, maar ik kan hen wel een extra inkomen versieren door een vast bedrag te storten op hun rekening. Een Win For Life zeg maar, maar dan anders.

Daarnaast zou ik naast mezelf, vrienden en familie, ook de behoevende medemens bedienen. Goede doelen steunen, of er zelf zoeken. Misschien zelfs een bedrijfje starten dat goede doelen fabriceert Lachen

Het is niet evident, en het is zeker niet voor iedereen weggelegd. Iets winnen is leuk, veel winnen is leuker. Volgens mij is het volgende vrijdag aan ons. Als ik de sterren aan de hemel zie, dan lijken ze althans gunstig gestemd. Zij het alleen al door niet op onze kop te vallen Tong uitsteken

Laten we er maar niet teveel op rekenen. Je hebt in het leven immers meer kans op een eeneiïge tweeling dan op het winnen van Euromillions, onafhankelijk of je single, hetero, homo of lesbo bent. Laat ons dus met beide voetjes op de grond blijven, en alvast uitkijken wie de aankoopcheque ter waarfde van 25 EUR heeft gewonnen. Op Kanaal 3. Pech voor de vrienden, familie en de goede doelen...maar uitstel is zeker geen aftel Onschuldig

05-03-09

Schotelvod in terracotta rond aarbei van gegalvaniseerd staal

Ik had deze ochtend zin om een Porsche in de voorbumper te bijten, maar ik heb geen Porsche. Hier zijn verschillende redenen voor.

Dit merk zit niet in de car policy van mijn werkgever, mijn hardwerkende ouders hebben een verkeerde stiel gekozen, en de drempel om onze parking op te rijden is te hoog. Jammer.  Langs de andere kant troost ik mij met de gedachte dat die beestjes veel verbruiken, al kan je dat wel oplossen door hem gewoon in de garage te laten staan. Maar dan heb je er ook niet veel aan natuurlijk.

Kleinere auto's bieden vaak meer mogelijkheden dan een Porsche. Probeer maar eens om een wasmachine te vervoeren met een blinkende bolide. In een Twingo vormt dat geen probleem. Of andere dingen bijvoorbeeld. Rijg je als vrijgezel met een veel te dure wagen ongetwijfeld de geïnteresseerde lovers tegen een ongezien tempo aan elkaar, de liefde bedrijven in zo'n minuscuul interieurtje is ook niet je dat.

Neen, geef mij dan maar mijn (trouwens degoutant met zout bezoedelde) A4'tje. Een onbeschreven blad dat toch wel min of meer familie is van mijn favoriete wagen. Mijn tandafdruk van de bumper wissend besef ik dat ik het bijten in bumpers beter uitstel tot de zomer.

23-02-09

Sensueel verlangen

In de reeks "Artikels waarvan de titels niets te maken hebben met de tekst" vinden jullie vandaag het eerste productje.

Met diepe, doch enigszins beperkte droefheid, meld ik jullie het overlijden van Het Goede Voornemen. Wat met licht bezopen oogjes het daglicht zag op oudjaarsavond, heeft ons intussen alweer verlaten.

Het is makkelijk gezegd. Vanaf nu of morgen of volgende week, ga ik dit, dat, zus en zo, maar een niet te diepzinnig gesprek met de vrienden en vriendinnen vorig weekend, leert met dat Goede Voornemens niks voor ons zijn. Niet alleen omdat we ze op de meest onmogelijke momenten als een op hol geslagen olifant uit onze nek kletsen, maar ook omdat we beseffen - soms zelfs voor ze volledig uitgesproken te hebben - dat ze ofwel niet haalbaar zijn, of dat we niet willen dat ze haalbaar zijn.


Zo had ik mij op zaterdag plechtig voorgenomen om op zondag een tekstje te bloggen, en wat blijkt: ik heb het niet gedaan! En het feit dat mijn PC gecrasht is is geen excuus, want er zijn er altijd nog minstens 2 in huis... Maar dat hoeven jullie niet te weten ;-)

Tot binnenkort!

David


1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende