09-03-12

Buttcrack en Bit-Reet

De titel van dit stukje verwijst dus niet naar een nieuw duo à la Beavis and Butthead, al had het eigenlijk wel gekund.

Tsja, volgend op een vrij beladen e-mailconversatie die gisteren mijn virtuele postbus bereikte, kan ik vandaag niet anders dan even inzoomen op het fenomeen "bouwvakkers decolleté". Ofte buttcrack. Of gewoon buttcrack, of bilspleet. Je kent ze wel. De termen die vaak toebeeld worden aan bouwvakkers die je - door een verkeerde houding of een té zwaar beladen gereedschapsgordel - een intieme inkijk geven op de spleet. De bilspleet. Al dan niet nog geheel of gedeeltelijk bedekt met een stukje stof, welk doet vermoeden dat er toch een vorm van ondergoed aanwezig is.

En iedereen kijkt snel de andere kant op. En tegelijk stoort niemand er zich aan, want ja, het bouwvakkersdecolleté hoort nu eenmaal bij de bouwvakker. Het is een stukje gemeengoed geworden.

Maar wist je dat er ook een variant bestaat bij IT-ers? Het komt voor dat IT-ers er wat nonchalant bijlopen. Ze vergeten een broeksriem aan te doen, of dicht te doen, ze dragen sweatpants of shorts, ze zitten op een zitbal, gewoon op de grond of op hun bureau, op een ergonomische Zweedse stoel, of op een gewone bureaustoel maar dan in een ongewone houding, én ze geven je - bewust, onbewust of virtueel - soms inkijk in hun diepere ik. En bij IT-ers kan je moeilijk spreken over een bouwvakkersdecolleté...

Vandaar dat ik - hier en  nu - een nieuwe term lanceer voor dit soort van, euhm, media sharing. De Bit-Reet. Ik vind het goed gevonden, zo 2 dagen na mijn herrijzenis als schrijver. En verder hoeft daar niks meer over gezegd te worden. Buiten dat deze decoletté show-offs beter uitkijken met wat ze delen. Voor je 't weet zit je immers met een virus...

Fijn weekend!

De commentaren zijn gesloten.