Stoppen met roken - Diary of a Quitter

De kogel is door de kerk. Ik sponsor vanaf nu de farmaceutische industrie. Champix has entered de kathedraal. Of mijn lichaam. Kwestie van synoniemkeuze.

Vorige week donderdag is het gebeurd. Na een zeer drukke periode op het werk voeld ik mij al enkele dagen een beetje pips, en ik maakte de bedenking dat 12 Luckies mij niet veel verder hielpen. Dus heb ik in één ruk door beslist om te stoppen met roken, mét Champix. 's avonds dus snel - nog net na sluitingsuur - bij de dokter binnengeglipt, daarna naar de apotheek, en vervolgens naar huis. Snel sigaretje gerookt en met grote ogen de Champix verpakking bekeken. Wat een marketingmolen toch, en ik draai er graag op mee.

Vrijdag dan mijn eerste pil genomen. Een beetje een opwekkend effect, een half uurtje maaglast, en klaar was kees. Het lijkt er in elk geval op dat ik de pillen goed verdraag. En van de 62 pagina's nevenwerkingen lijk ik er voorlopig maar entje te hebben: rare dromen. Vanaf vandaag wordt de dagdosis verdubbeld. Dan moet ik ook 's avonds een half miligrammetje slikken. En vanaf vrijdag dan 2 keer een volledige milligram. Op 20 oktober stop ik dan volledig met roken. Als ik de apotheek mag geloven, zal ik vanzelf al gestopt zijn voor die dag. Als dat maar goed afloopt!

Het worden ongetwijfeld weer drukke tijden voor de apothekers onder ons. Trouwens ook voor de naar een rookstop zoekende medemens. Vaak komen beide elkaar tegen.

Met het jaareinde in zicht is menig roker al druk bezig met zijn ideale hulpmiddel te zoeken. Worden het pleisters, zuigtabletjes, kauwgummetjes, een spray of misschien eens die laatste nieuwe lekkere pilletjes? Aan keuze geen gebrek. Je hoeft het trouwens niet meteen in de chemische sector te zoeken. Acupunctuur, lasertherapie of de eenvoudig-stoppen-methode van Eric Eraly lijken ook al eens te helpen. Ik blijf er echter sceptisch tegenover staan. Het probleem met de brain methodes, is dat ik die vooraf doorheb. En dan heb ik zoiets van "Ik laat mij niet vangen"... Zo was het befaamde boek van Allen Carr een maat voor niets. En ik was eer nochtans met goede moed aan begonnen.

De chemische middeltjes hebben met wisselend succes hun efficientie bewezen, maar nooit voor lang. Van de pleisters kreeg ik na 3 dagen brandende rode vlekken, de gummetjes bezorgden me een hik-festijn en de zyban maakte mij licht in het hoofd. En telkens ben ik weer hervallen. En telkens besef ik dat het niet goed is, dat ik beter zou stoppen. De mid-30's komen in zicht, en dan wordt het echt wel hoog tijd om te stoppen.

En dat is dit jaar niet anders. Als ik terugblik naar het voorbije jaar, dan was het een kalm jaar voor wat de rookstoppogingen betreft. Bijgevolg heb ik er ineens een pak minder mislukte pogingen gehad.

en toch wordt het deze keer anders. Ik wil niet - zoals de meerderheid van de rookstopkandidaten - met nieuwjaar stoppen. Neen, deze keer probeer ik het voor de klok 12 uur slaat. Op mijn eigen manier, zonder hulpmiddeltjes. Uiteindelijk zit alles tussen de oren. Want wie drie uur zonder nicotine kan, kan het ook drie dagen-weken-maanden... En dat weet ik dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan.

Wordt gelukkig vervolgd. Want als ik één goed pré-nieuwjaar-voornemen heb, dan is het wel het verder schrijven aan mijn blog ;-)