Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Om de kritische geesten ook in 2009 een kans te geven: ik ben sinds zondag gestopt met stoppen. niet dat ik technisch gezien nog afhankelijk was van de nicotine, maar praktisch gezien ging het iets minder.

Ik moet -alweer- tot de conclusie komen dat ik graag rook. Hoe erg en gevaarlijk zo'n uitspraak ook mag klinken in de hedendaagse rokers-zijn-paria's-maatschappij, het blijft een nuchter feit. Ik rook gewoon graag, en ik zal mijn best doen om dat anders te gaan zien in de komende maanden.

Stoppen met nieuwjaar vind ik trouwens ook maar niets. Iedereen stopt dan. Het moet ofwel ervoor, ofwel erna gebeuren. Kwestie van me wat meer alleen als ex-roker te kunnen voelen, en daarin dan later weer een excuus te vinden om opnieuw te gaan roken. Waar blijven die fabelachtige gezonde sigaretten trouwens? Het moet toch niet moeilijk zijn om snel zoiets ineen te flansen?

Maar soit, ik heb nog wat tijd. Ik wil alsnog voor mijn 35e stoppen met roken, maar er zal wat brain drain nodig zijn. Want meer dan ooit besef ik dat het tussen mijn oren zit.De volgende stop zal dus wellicht chemisch geladen zijn. Wat en hoe lezen jullie hier. In 2009. Wie weet verkopen ze tegen dan rookstops in blik...

ps: vergeet niet te stemmen op mijn blogje voor de blog-awards (bovenaan deze pagina in de grijze balk vind je de "Skynet Blog Award 2008"-knop;-))

Kevinsgewijs sleep ik mezelf vandaag naar mijn blogje. Kevinsgewijs omdat ik globaal gezien dweis ben omdat ik niet mag roken. Slepen omdat het al zo lang geleden is dat ik nog tijd had vrijgemaakt om mijn lezers virtueel te verwennen dat ik me schaam... En het is op zo'n momenten dat ik besef dat ik niet goed bezig ben. Dat dit jachtige leven zonder ontspanning gewoon vraagt om wraak, en dat het breken van de hoogspanningskabels slechts een kwestie van tijd is.

En dan dat gedoe met dat stoppen met roken. Dat vind ik overdreven. Ja, ik ben dan wel gestopt, maar ik kan niet zeggen dat ik mij na ruim 5 weken beter voel. Stoppen met roken lijkt in mijn geval slechter voor mijn gezondheid dan het roken zelf... Maar dat is natuurlijk één van de excuses die mij eigen zijn in mijn strijd tegen het stoppen. Want binnenkort vertrek ik eindelijk weer eens op vakantie. En stoppen in het buitenland is nooit mijn sterkste kant geweest.

Ik heb niet het gevoel dat dit mijn laatste rookstoppoging zal zijn, dat ik weer zal hervallen. Maar de tijd dat ik niet gerookt heb zal mij hopelijk goed doen. Zij het niet gevoelsmatig, dan wel fysiek. 

Je moet vaak de geschiedenis kennen om het heden te begrijpen. Dat wordt vaak gezegd en geschreven. En soms is er iets van aan. Zo heb ik de voorbije dagen of zelfs weken weinig of niets gepost op mijn blogje. En om de draad weer op te pikken moet ik dus de gebeurtenissen van de voorbije dagen neerkribbelen.

De komende schrijfdagen kunnen jullie dus berichtjes vinden die zich niet die dag zelf, maar op een eerder tijdstip actueel waren. Zo blijft deze log compleet denk ik dan. En zal het de lezers de berichten die somewhere in time terug actueel zullen worden beter begrijpen. En daar blijft het niet bij. Alle hoofdstukken in mijn boek "Rokeloze Nachten" zullen ook logischer lijken als je de historische achtergrond kent. 

Als afsluiter een zinnetje dat mij is bijgebleven uit een ver verleden, maar waar ik nog vaak aan denk: Yesterday is history, tomorrow is a mystery. Today is a gift, that's why we call it "The present"...

Eigenlijk is het een fantastisch concept. Niet alleen door zijn eenvoud, maar ook door zijn efficientie. Ik ben sinds gisteren terug beginnen lopen. De "Start to run" molen draait ook bij ons, en ik moet zeggen dat het aangenaam was. Mijn eerste les was corrupt op mijn MP3 lezer, dus maar meteen met les 2 begonnen. En het lukte. Evy Gruyaert gidste mij zonder problemen door de 20 minuutjes looptijd. Fantastisch. Oppeppende muziek, afgewisseld met de leukste cool down deuntjes, het is me wat. Indien je ook de kriebels krijgt, neem dan een kijkje op de podcast site van Vlaanderen Sportland.

Tijdens het lopen en luisteren denkt een mens ook na. Over zijn blog en zijn blog-lezers bijvoorbeeld. Over hoe ik het de komende weken aanpak. En het over een andere boeg zal gooien. En uit mijn zo fantastische fantasie is waarlijk een besluit ontsproten. Ik het helemaal anders doen!

Vanaf nu moet ik mijn fictie-talent verder ontplooien. Ik zal dus niet meer aanduiden wanneer ik fictie gebruik in mijn schrijfseltjes. Ik ga het gewoon doen. Natuurlijk was ik vroeger bang als ik mezelf bijvoorbeeld voordeed als een ongeschoren lesbische heks die na het roken van een joint wel degelijk iets voelde voor een homosexuele man. Maar nu ga ik daar van genieten. Geen zorgen meer als ik schrijf over mijn leven als Navy Seal, mijn jarenlange strijd in de gevangenis of over mijn zes kinderen, mijn tijger en mijn zwaardwalvis. Alles kan. Want fictie opent deuren, en een schrijver mag niet stil staan bij wat andere eventueel zouden kunnen denken. Ik ga ervoor! Zolang de schildpad niet op zijn rug ligt kruipt ze verder. Als een losgeslagen stuk wild, over veld van letters en zinnen, met een vleugje fantasie en hopelijk heel veel humor.

Tot morgen!