Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Heyhey... I know, het duurt veel te lang. Ik hou jullie in spanning met mijn box verhaal, en jullie wachten natuurlijk vol ongeduld op de ontknoping!

Even terug naar zaterdagnamiddag, ongeveer 10 uur voor mijn verjaardag. Er wordt aangebeld door een engel. Een pakje. Ik schrok even: deze engel had immers een kind bij. Even dacht ik dat dat het pakje was. Gelukkig werd het een opdracht!

"Take your car and drive to Lettelingen". Er stond een adres op waar ik meteen naartoe moest rijden. Lettelingen. Geen idee waar dat lag, maar het bleek uiteindelijk in de buurt van Edingen te zijn. Het huisnummer waar ik moest zijn stond niet in de GPS, dus had ik maar een ander nummer ingegeven. Dat had ik beter niet gedaan... Het nummer dat ik ingaf lag immers in een zijstraat van de steenweg waar ik eigenlijk moest zijn. Zo een zijweg van één auto breed. En ik dacht meteen de juiste te hebben gevonden want er hingen ballonetjes aan de verkeerspalen links en rechts naast het wegje. En aan een huis. Net voor ik wou aanbellen zag ik nog een spandoek in de voortuin "Félicitations Aurélie et Dimitri!". Huwelijkstoestanden dus. Na een kwartiertje zoeken vond ik gelukkig de woning die vermeld was op het engelenpakje.

Ik bel aan, en wat dacht je, een engel doet open. Ze heeft een pakje en een briefje voor mij. Met indringende blik vroeg ze mij eerst het briefje te lezen. Er stond vermeld dat ik het pakje slechts bij aankomst op het nieuwe adres mocht openen. Ik gehoorzaamde.

Na een rit van dik 20 minuten kom ik dan terecht aan mijn favoriete wellness center: Utopia!

Het pakje bevatte een kadobon voor een zalige wellness treatment: gelaatsverzorging, hot stone massage... Aan het einde kreeg ik ter plaatse nog bezoek van een engel: opnieuw een pakje met een T-Shirt. Charlie stond er vooraan, en vleugeltjes achteraan. Maar daarmee stopte het nog niet...

Nog aan het bekomen van de behandeling kreeg ik opnieuw een SMS. Ik moest me naar huis gaan omkleden, in het zwart, en naar een nieuwe locatie rijden. Nadat ik zoals gevraagd door de engel een bevestiging stuurde per SMS, kreeg ik nieuwe coordinaten. Ik moest mijn ouders en mijn teerbeminde gaan halen voor een etentje. Dus deed ik dat ook.

Ik had eerlijk gezegd verwacht dat iedereen in het restaurant op mij zat te wachten. Niet dus. Na het eten werd alles een tikje duidelijker: 2 engelen stormen het restaurant binnen, handboeien mij en nemen me mee. Wat volgde was een donkere, geblinddoekte rit in de Charlie mobiel: een voor de gelegenheid gepimpte Renault Espace ;-)

Enkele tientallen minuten later stopt de Charlie mobiel. De engelen begeleidden me ergens naar binnen. Ik moest gaan zitten, en de blinddoek ging eraf: surprise! Iedereen die ik er wou was er. Op enkele na toch. 't Was super. Op de tonen van de Charlie song werd ik dan aangekleed: alles wat in The Box zat werd me door de angels keurig aangepast. Wat volgde was een spetterend, memorabel feestje!

Het was een leuke 35e. Eén om zeker nooit te vergeten. 3 weken was ik in de ban van de angels, uren heb ik gepiekerd en gezocht naar details die toch maar een tipje van de sluier konden lichten. Zonder succes. Maar ik ben er niet rouwig om. Bedankt Angels! Jullie leggen de lat nu wel heel hoog voor de komende verjaardagen, maar ik ben ervan overtuigd dat dit verhaal nog maar het begin is van wat ongetwijfeld nog komen zal... engelen bestaan immers écht ;-)

Het was ongewoon groots, het feest van telecomgroep waarvoor ik werk. Meer dan 4.000 benen geteld. Als je die dan door 2 deelt heb je het aantal personen dat aanwezig was op het feestje.

Grote namen ook, en hapjes en drankjes, en... engelen! Want hier had ik weer niet op gerekend. Druk feestend voel ik de vibratie van mijn iPhone in mijn borstzak: een SMS'je van Rafaël X met de volgende tekst:

"ARE YOU READY? I HAVE SOMETHING FOR YOU. GO TO THE COATROOM. ASK FOR ITEM 3"

Net op het moment dat je denkt dat de engelen eventjes pauze hebben genomen passeren ze op het feest van je werkgever. Ik ben trouwens direct naar de coatroom gegaan en heb van de lieftallige dame van dienst het pakje ontvangen. "Gebracht door een engel". Deze keer was het een Dame Edna brilletje. Je weet wel, zo met van die vleugeltjes links en rechts. Dat past in het gevleugelde countdown plaatje. Papiertje erbij met "item nr. 3, put it in the box." En het bijhorende "do not ask any questions"-zinnetje.

Er zitten nu 2 sokken en een Edna-bril in The Box. Ik hou jullie op de hoogte! 

Ik had het echt niet verwacht, nooit gedacht dat ze zo ver zouden gaan, maar op vrijdagavond, bij aankomst op de studio aan zee, hing er alweer een countdown boodschap aan de deur. Binnen lag zowaar een derde pakje: de tweede sok met engelenvleugeltjesmotief.

De engel moet wel wat moeite hebben gehad om met die grote vleugels de studio binnen te komen, want er lagen overal witte plumpjes. Een snelle geurtest leert mij dat de pluimpjes niet afkomstig waren van een verloren gelopen boa wegens het gebrek aan drank- en sigarettengeur. Ze roken eerder naar een natte kip.

Vij thuiskomst gisteren was het ook van dat. Een countdown boodschap aan het raam in de inkomhal. Mét pluimpjes...

Ik begin me nu toch echt wel wat zorgen te maken. Als die engeltjes zoveel pluimen gaan verliezen, hebben ze er tegen d-day misschien helemaal geen meer over. We shall see...