Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Heyhey... I know, het duurt veel te lang. Ik hou jullie in spanning met mijn box verhaal, en jullie wachten natuurlijk vol ongeduld op de ontknoping!

Even terug naar zaterdagnamiddag, ongeveer 10 uur voor mijn verjaardag. Er wordt aangebeld door een engel. Een pakje. Ik schrok even: deze engel had immers een kind bij. Even dacht ik dat dat het pakje was. Gelukkig werd het een opdracht!

"Take your car and drive to Lettelingen". Er stond een adres op waar ik meteen naartoe moest rijden. Lettelingen. Geen idee waar dat lag, maar het bleek uiteindelijk in de buurt van Edingen te zijn. Het huisnummer waar ik moest zijn stond niet in de GPS, dus had ik maar een ander nummer ingegeven. Dat had ik beter niet gedaan... Het nummer dat ik ingaf lag immers in een zijstraat van de steenweg waar ik eigenlijk moest zijn. Zo een zijweg van één auto breed. En ik dacht meteen de juiste te hebben gevonden want er hingen ballonetjes aan de verkeerspalen links en rechts naast het wegje. En aan een huis. Net voor ik wou aanbellen zag ik nog een spandoek in de voortuin "Félicitations Aurélie et Dimitri!". Huwelijkstoestanden dus. Na een kwartiertje zoeken vond ik gelukkig de woning die vermeld was op het engelenpakje.

Ik bel aan, en wat dacht je, een engel doet open. Ze heeft een pakje en een briefje voor mij. Met indringende blik vroeg ze mij eerst het briefje te lezen. Er stond vermeld dat ik het pakje slechts bij aankomst op het nieuwe adres mocht openen. Ik gehoorzaamde.

Na een rit van dik 20 minuten kom ik dan terecht aan mijn favoriete wellness center: Utopia!

Het pakje bevatte een kadobon voor een zalige wellness treatment: gelaatsverzorging, hot stone massage... Aan het einde kreeg ik ter plaatse nog bezoek van een engel: opnieuw een pakje met een T-Shirt. Charlie stond er vooraan, en vleugeltjes achteraan. Maar daarmee stopte het nog niet...

Nog aan het bekomen van de behandeling kreeg ik opnieuw een SMS. Ik moest me naar huis gaan omkleden, in het zwart, en naar een nieuwe locatie rijden. Nadat ik zoals gevraagd door de engel een bevestiging stuurde per SMS, kreeg ik nieuwe coordinaten. Ik moest mijn ouders en mijn teerbeminde gaan halen voor een etentje. Dus deed ik dat ook.

Ik had eerlijk gezegd verwacht dat iedereen in het restaurant op mij zat te wachten. Niet dus. Na het eten werd alles een tikje duidelijker: 2 engelen stormen het restaurant binnen, handboeien mij en nemen me mee. Wat volgde was een donkere, geblinddoekte rit in de Charlie mobiel: een voor de gelegenheid gepimpte Renault Espace ;-)

Enkele tientallen minuten later stopt de Charlie mobiel. De engelen begeleidden me ergens naar binnen. Ik moest gaan zitten, en de blinddoek ging eraf: surprise! Iedereen die ik er wou was er. Op enkele na toch. 't Was super. Op de tonen van de Charlie song werd ik dan aangekleed: alles wat in The Box zat werd me door de angels keurig aangepast. Wat volgde was een spetterend, memorabel feestje!

Het was een leuke 35e. Eén om zeker nooit te vergeten. 3 weken was ik in de ban van de angels, uren heb ik gepiekerd en gezocht naar details die toch maar een tipje van de sluier konden lichten. Zonder succes. Maar ik ben er niet rouwig om. Bedankt Angels! Jullie leggen de lat nu wel heel hoog voor de komende verjaardagen, maar ik ben ervan overtuigd dat dit verhaal nog maar het begin is van wat ongetwijfeld nog komen zal... engelen bestaan immers écht ;-)

Het was koud in het grote Blogjesbos. Kabouter Plop was lekkere Space Plopkoeken aan het bakken voor het grote kerstfeest. Kwebbel, die stijf stond van de speed hielp hem daarbij, terwijl kabouter Lui weer eens van tamheid niet uit zijne nest te krijgen was. Waarschijnlijk iets teveel gesmoord gisteren.

Intussen was kabouter Snot aan de andere kant van het bos in zijn wachttoren rustig door het ene raam aan het kakken, terwijl hij plots door het andere raam de boot van Piet Piraat zag aankomen. "Sapperdepietjes, die komt het feest verstoren" denkt hij nog. Snot werd trouwens die job toebedeeld omdat hij uren in de wind stonk naar drank en sigaretten, en omdat je amper zijn neus tussen het snot kon zien. 

Hij spoedt zich naar de paddenstoel van Plop om het onheil te melden, maar struikelt over Klus. Die lag op de grond, anders kan je er moeilijk over struikelen. "Klus, wat lig jij hier te doen?". Uit het gekreun dat daarop volgde kon Snot alleen maar opmaken dat hij uit de kerstpaddenstoel was gevallen terwijl hij de laatste hand aan de lichtjes legde met Samson, de hond van Gert. "Die rothond stelt altijd maar debiele vragen en dus heb ik hem uit de boom gegooid. Daardoor verloor ik eventjes mijn evenwicht en ben ik hier terecht gekomen." zei hij nog.  "Sapperdepietjes, hier is een XTC-tje. Dan ben je er zo weer bovenop" antwoordde Snot en hij liep door.

Eens aangekomen bij de paddenstoel ziet Snot door het raam dat Kwebbel en Plop op de keukentafel liggen. Hij klopt voorzichtig aan en met de broek in de handen komt Plop snel de deur openmaken. "Plop, Piet Piraat is aangemeerd! Hij zet koers richting hierheen om het kerstfeest te verstoren". "heb je weer aan de paddenstoel gezeten Snot? Potverdorie toch, altijd hetzelfde. Vals alarm op het slechte moment!". "Neen, deze keer is het echt waar!" schreeuwde hij uit. En Plop kon aan de lengte van de snottebel aan zijn neus zien dat het menens was.

"Graaf snel een kuil, en leg er losse takken over. Zo kunnen we hem misschien in de val lokken". Zo gezegd zo gedaan. Anderhalf uur later komt Piet Piraat half naakt aangestormd. Halfnaakt, want hij draagt enkel een t-shirt, een hoed en 2 laarzen. Zijn piet stond paraat. Er zaten eland-oortjes op en hij zong "Rudolf, the red-nosed reindeer".

Bij de paddenstoel aangekomen was er plots niemand te bespeuren. Hij nam een koek of 2 en haastte zich naar buiten. De kabouters zaten in de kerstpaddenstoel en riepen Piet Piraat toe: "Kom ons halen als je durft". Dat laat de kwade Piet zich geen 2 keer zeggen en loopt met zijn zwaard in de aanslag naar hen toe. Net voor de stoel valt hij - PARDOES - in de diepe kuil. De kabouters dalen neer uit de stoel en halen de verdwaasde Piet uit de put. "En nu snel naar je boot of we onthoofden Rudolf! Met Rudolf tussen zijn benen druipt Piet snel af, want tegen een stel gedrogeerde kabouters kan je niet veel beginnen.

Intussen kwamen de andere gasten (Samson zonder Gert en de kabouters Jeuk, Knap, Slim, Stink, Smul en Smal) aan voor het grote feest. "Heeft iemand Samson gezien?" vroeg Gert aan iedereen, maar hij kreeg geen antwoord. Gert barstte in tranen uit op de boezem van Kwebbel. "Ik ben mijn hondje kwijt" zei hij nog, terwijl hij stilletjes de vergelijking maakte tussen de royale boezem van Kwebbel en die van K van K3. "Niet slecht" dacht hij nog, "liggen blijven".

Na het apero-Wodka-snuiven horen ze plots iets ritselen uit het struikgewas. "Gertje, daarnet zat ik in die herfstkwabbenvoel en nu kruip ik hier met 2 gebroken pootjes en een scheerseljeuk over de grond zo. Ik vind dat niet fijn zo". "Kerstpaddenstoel en schedelbreuk Samson!" zei Gert nog. "Awel ja, dat zei ik toch?". Gert barstte in tranen uit van vreugde en hij schudde met zijn hoofd. Het begon zowaar zachtjes te sneeuwen. En zo werd het voor iedereen dan toch nog een leuke, witte kerst!