Stoppen met roken - Diary of a Quitter

In de reeks "Artikels waarvan de titels niets te maken hebben met de tekst" vinden jullie vandaag het eerste productje.

Met diepe, doch enigszins beperkte droefheid, meld ik jullie het overlijden van Het Goede Voornemen. Wat met licht bezopen oogjes het daglicht zag op oudjaarsavond, heeft ons intussen alweer verlaten.

Het is makkelijk gezegd. Vanaf nu of morgen of volgende week, ga ik dit, dat, zus en zo, maar een niet te diepzinnig gesprek met de vrienden en vriendinnen vorig weekend, leert met dat Goede Voornemens niks voor ons zijn. Niet alleen omdat we ze op de meest onmogelijke momenten als een op hol geslagen olifant uit onze nek kletsen, maar ook omdat we beseffen - soms zelfs voor ze volledig uitgesproken te hebben - dat ze ofwel niet haalbaar zijn, of dat we niet willen dat ze haalbaar zijn.

Zo had ik mij op zaterdag plechtig voorgenomen om op zondag een tekstje te bloggen, en wat blijkt: ik heb het niet gedaan! En het feit dat mijn PC gecrasht is is geen excuus, want er zijn er altijd nog minstens 2 in huis... Maar dat hoeven jullie niet te weten ;-)

Tot binnenkort!

David

Het enige wat ik niet graag heb aan een vakantie, is dat ze voorbij is! Maar ik denk dat iedereen daar hetzelfde over denkt. Je bent natuurlijk benieuwd hoe het is geweest. Wel, het was kort maar goed :-) Wel anderhalve dag regen, wind en storm gehad in het anders zo zonnige Turkije, maar dat hebben we goed doorstaan. Ondergelopen kamer inbegrepen. Zo hebben we dat ook eens gehad. En een ritje met de ziekenwagen. Of toch iets wat er op leek. Op weg naar het ziekenhuis om mijn teerbeminde van zijn jeukende kwal-encounter te verlossen.

Maar wat ik voorzien had om de rest van mijn tijd in te vullen, is jammer genoeg niet gelukt. Hoewel ik zeer veel inspiratie heb opgedaan op de steiger, ben ik niet tot schrijven gekomen. Ik had het veel te druk met... ja, met niets eigenlijk. Totale ontspanning! Op mijn manier.

En daar hoort jammerlijk een sigaretje bij. Veel sigaretjes. En dus heb ik de week als volleerde roker doorgebracht. En ik heb er geen spijt van. Want misschien loop ik morgen op het verkeerde moment op de verkeerde plek en valt er - pardoes - een olifant zonder valscherm op mij. Voor hetzelfde geld valt ie niet natuurlijk, maar gelijk which way it turns, ik heb dan toch mijn zin gehad.

En natuurlijk is het vervelend om bij het terugkeren aan de roep van het dampend stukje kankerverwekker te weerstaan, maar dat vangen we op met een portie Snus. Niet dat dat een sluitende oplossing is, maar voorlopig helpt het me de dag door.

 En vanaf nu mogen jullie opnieuw een eigenzinnig stukje verwachten. Zo'n keer of vier per week. Tenzij die olifant dan toch valt natuurlijk...