Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Het is me wat. Vroeger vond ik dagelijks de tijd om een berichtje - soms leuk, soms minder leuk - te posten. En nu niet meer. Niet dat er plots minder uren zijn in een dag, maar diezelfde dag is gewoon drukker ingedeeld. Shame, want als ik mijn oude berichtjes zo af en toe eens lees, dan komt de goesting om iets te schrijven weer naar boven. Zin of onzin, maakt niet uit, wie schrijft die blijft.

En velen die op deze blog terechtkomen omdat ze op zoek zijn naar rookstopervaringen, vragen zich dan ook af of ik nu wel degelijk gestopt ben. En of ik mijn boek "Rokeloze Nachten" nu eindelijk ga afwerken. De hopende lezers zijn er echter aan voor de moeite. Neen, ik ben nog niet gestopt, en neen, verder dan hoofdstuk 3 ben ik nog niet gekomen bij het schrijven van mijn boek. Het tweede komt grotendeels door het eerste. Want ik wil minstens de helft van het boek schrijven tijdens de eerste nachten van mijn rookstop. Die zijn immers quasi slapeloos bij mij. Net zoals bij vele andere stoppers.

Vandaar ook dat ik het vaak niet langer dan 4 dagen trek, omdat door het slaapgebrek en de daaruit volgende irritatie het grijpen naar een nieuwe sigaret nooit veraf is. Zelfs heel dichtbij is. Het tweede hangt ontegensprekelijk samen met het eerste.

Maar er is ook een upside. Gezien ik nog niet gestopt ben, en gezien deze blo toch oorspronkelijk bedoeld was als rook(stop)dagboek, kan ik eigenlijk gewoon de draad weer opnemen. Hopend op een tijdsindeling die me gunstig gezind is, en zoekend naar inspiratie om een leeskrabbeltje te vullen, neem ik me voor om minstens een paar keer per week dit virtuele scrapbook op te zoeken. En jullie mee te laten voelen hoe het is om te roken, of te stoppen met roken. Vanaf vandaag. Ht schrijven, niet de stop, want die laatste is gepland voor na mijn dieet. Ergens in april. 2012.

Tot gauw!

Dat is de vraag die ik nog zeer vaak krijg. "Waarom?". "Waarom ben je gestopt met stoppen/roken (schrappen wat niet past)?". "Waarom blog je niet meer?". "Waarom is je boek nog niet uit?".

Allemaal "waarom" vragen... en ik ken vaak het anwtoord. Maar soms ook niet.

Ik liep mijn eigen blog tegen het lijf tijdens een middagje cleaning up. En plots voelde ik terug de drang om te schrijven. Of iets wat er op lijkt. Tekstjes delen. Frustraties van me afschrijven. Virtueel iemand anders zijn dan wie ik werkelijk ben. Ik heb zo mijn momenten.

Maar goed, ik zal dus opnieuw schrijven. Niet zozeer over roken of stoppen met roken. Of misschien net wel. Wie zal het zeggen. Veel zal afhangen van mijn -al dan niet virtuele - alter ego's. Hoe ze zich voelen, wat ze willen zeggen, en vooral, of ze morgen nog zin hebben om te schrijven.

Het is allemaal nog wat wennen, maar ik ben blijkbaar definitief gestopt met roken. Zonder noemenswaardige hindernissen.

Op 20 oktober heb ik mijn laatste sigaret gerookt, en de Champix doet zijn werk prima. Je vergeet er eigenlijk door te roken. Enkele kleine ongemakken zoals een half uurtje maaglast bij het innemen op een nuchtere maag, neem ik er graag bij. Dit spul werkt!

En ik kan je verzekeren: als het bij mij werkt, dan werkt het echt bij iedereen. Je vindt talloze stoppogingen terug op deze blog, talloze middelen heb ik geprobeerd, telkens met matig of weinig succes.

Ik zou Champix echt aan iedereen aanraden. Ik neem nu al een week een halve dosis, en dat werkt prima. Enkel 's avonds een pilletje. En klaar is kees.Gans deze stoppoging kost trouwens geen geld, zeker niet als je het vergelijkt met de euro's die je anders oprookt. Het ziekenfonds komt immers voor een groot stuk tussen. Zo komt dit gezond uitje op amper 50 EUR. Voor 12 weken.

Als verdere nevenwerking heb ik enkel een uurtje wakker liggen in portfolio. Dat komt meer en meer voor, maar grotendeels doordat ik eigenlijk ook veel meer energie begin te krijgen. Krijg ik die bestseller "Rokeloze Nachten" toch nog klaar voor de kerst?

De kogel is door de kerk. Ik sponsor vanaf nu de farmaceutische industrie. Champix has entered de kathedraal. Of mijn lichaam. Kwestie van synoniemkeuze.

Vorige week donderdag is het gebeurd. Na een zeer drukke periode op het werk voeld ik mij al enkele dagen een beetje pips, en ik maakte de bedenking dat 12 Luckies mij niet veel verder hielpen. Dus heb ik in één ruk door beslist om te stoppen met roken, mét Champix. 's avonds dus snel - nog net na sluitingsuur - bij de dokter binnengeglipt, daarna naar de apotheek, en vervolgens naar huis. Snel sigaretje gerookt en met grote ogen de Champix verpakking bekeken. Wat een marketingmolen toch, en ik draai er graag op mee.

Vrijdag dan mijn eerste pil genomen. Een beetje een opwekkend effect, een half uurtje maaglast, en klaar was kees. Het lijkt er in elk geval op dat ik de pillen goed verdraag. En van de 62 pagina's nevenwerkingen lijk ik er voorlopig maar entje te hebben: rare dromen. Vanaf vandaag wordt de dagdosis verdubbeld. Dan moet ik ook 's avonds een half miligrammetje slikken. En vanaf vrijdag dan 2 keer een volledige milligram. Op 20 oktober stop ik dan volledig met roken. Als ik de apotheek mag geloven, zal ik vanzelf al gestopt zijn voor die dag. Als dat maar goed afloopt!

Slapen in een zuurstoftank, baden in Perrier, ja hij heeft het mondmasker zelfs uitgevonden, en toch gaat ie er op 50 jaar aan wegens een te zwak hart...  De Michael had zich zijnen ouwen dag waarschijnlijk iets anders voorgesteld.

Allen hoeft hij er zich wel niet te voelen, daar in het hiernamaals, want Farrah Fawcett. Amper 12 jaar ouder en er op dezelfde dag vanonder gemuisd. Al heeft zij er eerst wel nog een strijd moeten voor strijden...

En de achterblijvers kunnen nu aan tafel gaan zitten. Bij de één om centjes te krijgen en bij de ander om schulden af te betalen ;-)

Ik sta niet vaak stil bij de dood. Een enkele keer wel, maar dan maak ik me snel wijs dat 'tegen dat ik aan de beurt ben, de mensen niet meer sterven'. Tenzij ze roken natuurlijk. Alhoewel: gerookt vlees bewaart toch langer?

Het ziet er naar uit dat de engelen ofwel ineens met vakantie vertrokken, ofwel een offensief zijn begonnen om mij te misleiden.

Ik dacht immers alles correct op een rijtje gezet te hebben en dacht dat ik wist wat de volgende stappen zouden zijn in dit verhaal, niet dus.

Zo heb ik gisteren helemaal geen SMS'je ontvangen van Rafael X, ik was er nochtans van uit gegaan dat zit nu elke dag tot d-day zou gebeuren. In de plaats is een nieuwe engel verschenen. Gabriel X. Die heeft geen GSM maar een email adres dat even geniaal als grappig is: asknoquestionsdavid at gmail dot com. Ask no questions. Maar intussen ben ik wel druk bezig om dit avontuur helemaal te doorgronden. En dit terwijl het feestcomité voorlopig geen krimp geeft...

Want daar ga ik nog steeds van uit. Dat het een nooit gezien en uit de hand gelopen b-day verrassing is. Tenzij me iemand na het leven staat. Of misschien wordt het nog kinky. Maar dat lezen jullie ongetwijfeld in een volgend postje...

Om de kritische geesten ook in 2009 een kans te geven: ik ben sinds zondag gestopt met stoppen. niet dat ik technisch gezien nog afhankelijk was van de nicotine, maar praktisch gezien ging het iets minder.

Ik moet -alweer- tot de conclusie komen dat ik graag rook. Hoe erg en gevaarlijk zo'n uitspraak ook mag klinken in de hedendaagse rokers-zijn-paria's-maatschappij, het blijft een nuchter feit. Ik rook gewoon graag, en ik zal mijn best doen om dat anders te gaan zien in de komende maanden.

Stoppen met nieuwjaar vind ik trouwens ook maar niets. Iedereen stopt dan. Het moet ofwel ervoor, ofwel erna gebeuren. Kwestie van me wat meer alleen als ex-roker te kunnen voelen, en daarin dan later weer een excuus te vinden om opnieuw te gaan roken. Waar blijven die fabelachtige gezonde sigaretten trouwens? Het moet toch niet moeilijk zijn om snel zoiets ineen te flansen?

Maar soit, ik heb nog wat tijd. Ik wil alsnog voor mijn 35e stoppen met roken, maar er zal wat brain drain nodig zijn. Want meer dan ooit besef ik dat het tussen mijn oren zit.De volgende stop zal dus wellicht chemisch geladen zijn. Wat en hoe lezen jullie hier. In 2009. Wie weet verkopen ze tegen dan rookstops in blik...

ps: vergeet niet te stemmen op mijn blogje voor de blog-awards (bovenaan deze pagina in de grijze balk vind je de "Skynet Blog Award 2008"-knop;-))

Ik heb tot vandaag gewacht om al te kritische geesten niet de kans te geven, maar ik ben sinds eergisteren gestopt met roken.

Kwestie van nog wat actie in de blog-story te brengen. Enkelen onder jullie zullen twee keer nadenken bij het lezen van bovenstaande paragraaf. Zou het nu echt zijn, of fictie? Wie weet? Ik kijk in elk geval met mijn neus over de grens tussen 2008 en 2009, en ik zie dat er heel wat te gebeuren staat in blog land. De blog-awards bijvoorbeeld! Tijd om er eens eentje weg te kapen! En dat kan enkel met jullie hulp!

Klik helemaal bovenaan in deze pagina op de knop "Skynet blogs awards '08" en nomineer deze blog, en wie weet volgt er wel een feestje voor het select clubje stemmers ;-)

Als voorsmaakje alvast een linkje, zodat jullie al bij wijze van oefening jullie naam in de sneeuw kunnen beginnen pissen:

http://www.jouwnaamindesneeuw.be/?name=David

Cheerio!

David

Het worden ongetwijfeld weer drukke tijden voor de apothekers onder ons. Trouwens ook voor de naar een rookstop zoekende medemens. Vaak komen beide elkaar tegen.

Met het jaareinde in zicht is menig roker al druk bezig met zijn ideale hulpmiddel te zoeken. Worden het pleisters, zuigtabletjes, kauwgummetjes, een spray of misschien eens die laatste nieuwe lekkere pilletjes? Aan keuze geen gebrek. Je hoeft het trouwens niet meteen in de chemische sector te zoeken. Acupunctuur, lasertherapie of de eenvoudig-stoppen-methode van Eric Eraly lijken ook al eens te helpen. Ik blijf er echter sceptisch tegenover staan. Het probleem met de brain methodes, is dat ik die vooraf doorheb. En dan heb ik zoiets van "Ik laat mij niet vangen"... Zo was het befaamde boek van Allen Carr een maat voor niets. En ik was eer nochtans met goede moed aan begonnen.

De chemische middeltjes hebben met wisselend succes hun efficientie bewezen, maar nooit voor lang. Van de pleisters kreeg ik na 3 dagen brandende rode vlekken, de gummetjes bezorgden me een hik-festijn en de zyban maakte mij licht in het hoofd. En telkens ben ik weer hervallen. En telkens besef ik dat het niet goed is, dat ik beter zou stoppen. De mid-30's komen in zicht, en dan wordt het echt wel hoog tijd om te stoppen.

En dat is dit jaar niet anders. Als ik terugblik naar het voorbije jaar, dan was het een kalm jaar voor wat de rookstoppogingen betreft. Bijgevolg heb ik er ineens een pak minder mislukte pogingen gehad.

en toch wordt het deze keer anders. Ik wil niet - zoals de meerderheid van de rookstopkandidaten - met nieuwjaar stoppen. Neen, deze keer probeer ik het voor de klok 12 uur slaat. Op mijn eigen manier, zonder hulpmiddeltjes. Uiteindelijk zit alles tussen de oren. Want wie drie uur zonder nicotine kan, kan het ook drie dagen-weken-maanden... En dat weet ik dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan.

Wordt gelukkig vervolgd. Want als ik één goed pré-nieuwjaar-voornemen heb, dan is het wel het verder schrijven aan mijn blog ;-)

De rekening klopt. Als je Leterme I mag geloven toch. Het is eigenlijk ongelooflijk. Een begroting gebaseerd op veronderstellingen en outdated informatie. Dat kan alleen in België. En niemand heeft door wat de impact is. Want de échte crisis moet nog komen.

Dit slepen we nog minstens 5 jaar mee. Al geloof ik dat het nog even zal duren voor we het echt gaan voelen. Maar de situatie is niet gezond.

En ondertussen roken we verder. Gezien de crisis zal ik mijn boek "Rokeloze nachten" nog even moeten bevriezen. Want een boek uitbrengen in volle crisis is niet echt slim. Het eerste waar mensen op besparen zijn beoken van gerenommeerde schrijvers. Die zijn natuurlijk duurder dan andere, want gedrukt op kwaliteitspapier en de gage van de schrijver in kwestie is niet min.

Want dat heb ik me voorgenomen. Ik ga de tijd nemen om mijn uitgever te kiezen. Maar eerst het boek. Ik moet dringend nog wat paginaatjes schrijven. Als ik stop met roken. Ik voel aan mijn gebroken kies dat het niet lang meer zal duren. Ergens voor nieuwjaar nog. Voordat de cisis begint.

Het leuke aan zo'n blog is dat je onaangekondigd een pauze kan nemen van pakweg 3 maanden, en daarna doodleuk weer terug kan komen.

En dat is nu net mijn bedoeling. Ik heb de voorbije maanden genoeg inspiratie gevonden om jullie elke week van een aantal nieuwe vertelseltjes te voorzien. Want de strijd gaat verder. Niet alleen die tegen de tijd, maar ook die tegen de sigaret.

En dat boek, dat moet er ook komen. Voor de eeuwwisseling is het er. Als ik het niet in dit leven klaar krijg, dan zeker in een volgend! ;-)

Maar genoeg gezeverd. Vanaf maandag staan we terug waar we moeten staan. MEt de voetjes in de blog, op een perron, wachtend op een trein die er niet komt.

Ik wens iedereen alvast veel filegenot en leuke wachtfrustraties toe.

Tot binnenkort!

Hectisch. Dat is het juiste woord dat de situatie voor mijn verlof omschrijft. Zelfs tot de laatste uren voor mijn vertrek was alles strikt gepland om alle taken nog rond te krijgen voor de grote vakantie. En het is min of meer gelukt, behalve dan het vakantieberichtje plaatsen op mijn blog...

Sorry daarvoor. Ik had het al ergens laten uitschijnen, maar ben dus net terug van een volgens mij welverdiende vakantie . 2 weekjes Egypte maken een ander mens van je. 2 weekjes ontspannen. Of niet helemaal: we hebben namelijk een cursus diepzeeduiken gevolgd. Zo werd de eerste dag meteen in een snikheet klaslokaal doorgebracht! Leuk is anders, maar gelukkig konden we vanaf dag 2 het verkoelende zeewater opzoeken.

En het was prachtig. Het onderwaterleven in de Rode Zee is uitzonderlijk. Prachtig gewoon. En het water was warm. En de cursus leuk. En het examen te doen. We zijn dus geslaagd .

Of we tussen al dat duiken en studeren tijd gehad hebben om te stoppen met roken? Neen dus. Integendeel. Er is menig supergoedkoop sigaretje doorgetrokken geweest. Maar dat was eventjes niet aan de orde. Ik heb trouwens een hoofdstukje van mijn boek "Rokeloze Nachten" geschreven. Komt dat boek eindelijk nog eens een stapje verder. Klaar is hij niet, maar opgeladen ben ik wel. Mijn batterijen althans. Nodig, zo blijkt, want het werk is intussen niet blijven stilstaan...
 

De aandachtige ikstopalsikwil-lezer heeft het natuurlijk al gemerkt: de teller is er af. De stop teller. Het is dus ook deze keer niet gelukt.

Jammer maar helaas, maar ik ig er niet wakker van. Ik put er kracht uit. En ik zal ongetwijfeld sterker gewapend zijn de volgende keer. Dat zijn de typoische dingen die een falende stopper zich voor de geest heelt, om iets of wat het schuldgevoel van het terug hervallen te verdoezelen of te sussen. Tis maar hoe dat je het bekijkt.

We zien wel wat de toekomst brengt. En aan 2 dingen kunnen we niet ontsnappen. Of maar er drie van. Want naast 3death and Taxes" hebben we in België ook nog een vallende regering. Beloofd. Voor 1 juli.

Kevinsgewijs sleep ik mezelf vandaag naar mijn blogje. Kevinsgewijs omdat ik globaal gezien dweis ben omdat ik niet mag roken. Slepen omdat het al zo lang geleden is dat ik nog tijd had vrijgemaakt om mijn lezers virtueel te verwennen dat ik me schaam... En het is op zo'n momenten dat ik besef dat ik niet goed bezig ben. Dat dit jachtige leven zonder ontspanning gewoon vraagt om wraak, en dat het breken van de hoogspanningskabels slechts een kwestie van tijd is.

En dan dat gedoe met dat stoppen met roken. Dat vind ik overdreven. Ja, ik ben dan wel gestopt, maar ik kan niet zeggen dat ik mij na ruim 5 weken beter voel. Stoppen met roken lijkt in mijn geval slechter voor mijn gezondheid dan het roken zelf... Maar dat is natuurlijk één van de excuses die mij eigen zijn in mijn strijd tegen het stoppen. Want binnenkort vertrek ik eindelijk weer eens op vakantie. En stoppen in het buitenland is nooit mijn sterkste kant geweest.

Ik heb niet het gevoel dat dit mijn laatste rookstoppoging zal zijn, dat ik weer zal hervallen. Maar de tijd dat ik niet gerookt heb zal mij hopelijk goed doen. Zij het niet gevoelsmatig, dan wel fysiek. 

Jarenlang genoot ik van een sigaretje. Vaak op momenten dat ik het moeilijk had. Zoals vandaag. Je kent dat gevoel wel. Je hebt hoge verwachtingen over iets, en dan worden die niet ingelost. Vaak ving ik zo'n moment op met een sigaret of 2.

Maar dat kan nu niet meer. Dus zoek ik naar andere vervangmiddelen. Het probleem met snus is dat het geen moments-middel is. Neen, de nicotine komt geleidelijk vrij zorgt dus niet voor een "shot"-effect. Drank is ook geen optie. Voor je het weet krijg je die drankduivel de deur niet meer uit. Dus dan maar iets anders. Maar wat?

Ik weet niet wat. En dat zogenaamde goedvoelen na het stoppen met roken komt er ook niet aan. Alles smaakt naar vis, mijn nachtrust wordt minstens 3 keer onderbroken, mijn concentratievermogen neemt een loopje en ik word met de dag grimmiger.

Ach, waarschijnlijk zoek ik gewoon excuses. Excuses om een aankomend hervallen te verdoezelen. Of niet. Ik weet het niet. Vast staat dat de ontgoocheling van een gefaalde rookstop mét een sigaretje zal bekroond worden. En dat heb ik zelf onder controle, daarvoor hang ik van niemand af. Maar wachten duurt soms eindeloos. Of juist net zolang als ik zelf wil.

Iets vertelt mij dat mijn rookstoppoging al een klein succes mag genoemd worden. 

Ik ben immers 2 weken rookvrij, en het valt eigenlijk best mee. Het lijkt alsof de rookstopgoden mij deze keer goedgezind zijn ;-) 

En je mag dat letterlijk nemen. Want was ik eigenlijk al jaren stiekem op zoek naar een klavertje vier, ik heb er de laatste 10 dagen vier gevonden. Op vier verschillende plaatsen. Ik begin schrik te krijgen. Want ofwel is de grond rond ons apprtement zodanig vervuild dat de klavertjes en masse muteren, ofwel is er iets anders aan de hand. Als klap op de vuurpijl vond ik vorig weekend zelfs een klavertje vijf!

Niet dat dit voor de rest veel betekent, want een inderhaast gevalideerd Lotto-formulier bracht enkel plaats in mijn portefeuille... Maar toch klamp ik me vast aan mijn vondsten. Ik ben momenteel de klavertjes aan het drogen. Daarna vereeuwig ik ze in een plastic folietje. Kwestie van er telkens eentje bij de hand te hebben. Je weet maar nooit dat die verleidelijke rookduivel langskomt. Dan duw ik hem het klavertje onder zijn neus! Want elke week dat ik gestopt ben, komen mijn longen wat meer tot rust. Nu maar hopen dat het niet voor niets is geweest, maar dat lezen jullie ongetwijfeld in de komende jaren op deze blog ;-)

Zolang ik me kan herinneren was jij er voor mij. Altijd kon ik op je rekenen in goede en minder goede tijden. Je begeleidde me naar mijn eerste feestje, bij het halen van mijn examens en bij mijn eerste sollicitatie.

Tijdens periodes van verdriet en wanhoop was jij er om mij te troosten. Zelfs midden in de nacht kon ik een beroep op jou doen. Je was een deel van mijn leven en zelfs wanneer ik je ware aard leerde kennen en velen jou de rug toekeerden, bleef ik je trouw. Pas jaren later begon ook ik aan je goede bedoelingen te twijfelen. Was je vriendschap wel zo oprecht als ik dacht?

Langzamerhand drong het tot mij door dat ik door met jou om te blijven gaan, een hoop zou kunnen verliezen. In het ergste geval zou ik het met de dood moeten bekopen.

Vandaag heb ik het contact met jou definitief verbroken. Hoe moeilijk ik het ook vond, het is een noodzaak! Deze breuk is voor altijd en wordt nooit meer hersteld. Het is met weemoed maar ik zeg je nu voor altijd vaarwel... Vaarwel, sigaret!

Op donderdag 13 maart 2008 heb ik om 7u16 mijn laatste sigaret gerookt. Ik wou dat toch even melden. En naturrlijk denkt iedereen dat de record hervaller er weer niet zal in slagen om definitief van de tabak te blijven, en op zich hebben ze gelijk.

Want ik speel natuurlijk een heel klein beetje vals. Ik gebruik nicotinevervangers. Snus. Maar het hoort er bij. Gecontroleerd kan ik dat middel wel een tijdje blijven gebruiken, maar eerst van de rokende nicotinerush afkicken, en dan pas van de zuigende :-)

Prettig weekend iedereen en tot binnenkort! 

Het geeft een rare bijklank. "Belofte maakt schuld". Schuld is zo negatief... Maar goed, daar ga ik mijn virtuele inkt niet aan verspillen. Het is 3 maart...

De bestelling is geplaatst. Ik ga terug stoppen met roken op mijn manier. Door de sigaret te vervangen door het product waarover je op deze eigenste webstek meer informatie vindt in de rechterbovenhoek van deze pagina. Snus. Het Scandinavische alternatief voor roken. Verboden in de rest van Europa, maar populairder daarboven dan Frans Bauer in het rusthuis.

Maar ik zal voorzichtig meoten zijn. Want de maag reageert niet zo goed bij overdadig gebruik. daarop dat ik het spul correct zal doseren deze keer. Met de nodige omzichtigheid gebruiken en plannen om tenslotte ook met de Snus te stoppen. Hoe dit verloopt en hoelang ik het zal volhouden vinden jullie de komende dagen en weken op dit blogje. En of de teksten er iets grimmiger op zullen worden of niet, dat laat ik in het midden.

Cheers! 

Door een misgelopen misgelopenheid blijkt dat ik vorige maandag niets heb gepost. De verklaring voor dit gemiste tekstje zal ik voor een andere keer houden. Laten we nog wat brabbelen over historische dingen.

De geschiedenis herhaalt zich. Dat hoor je vaak. Niet omdat het graag gezegd wordt, maar gewoon omdat het zo is. Neem nu mijn rookstoppogingen. Iedere keer hetzelfde ritueel.  Telkens weer op de verkeerde manier stoppen, om vervolgens weer op de verkeerde manier te hervallen. Niet dat er een juiste manier is om te hervallen, maar bon.

Om te bewijzen dat ik gelijk heb, zal ik de geschiedenis zich dus nogmaals laten herhalen. Ik onderneem nog een rookstoppoging met nicotinevervangende stuff. Zoals due Snus. Sinds mijn laatste zuigtabakzakjes-verslaving, heb ik nog een rol aan de helft van de prijs tegoed. Ga ik niet laten liggen dus, en tenslotte ben ik wel een tijd rookvrij geweest. Nu weet ik dat één verslaving vervangen door een andere niet echt je dat is, maar ik geef mezelf toch nog eens een kans. De gewoontesiggies afleren met een zakje, daarna overschakelen op lichtere zakjes en tot slot stoppen. Dat is de manier die deze keer echt zal werken. Desgevallend wordt dan ook verdergeschreven aan het wereldvermaarde meesterwerk "Rokeloze Nachten". Het u aller bekend boek dat volop in ontwikkeling blijft, maar niemand die er verder aan schrijft.

Laten we eer weekendje over nadenken. En echt terugkomen op maandag. 3 maart. Om een nodeloze webrit naar een post-vrije weblog te besparen. Fijn weekend! 

De sneeuw is nooit ver weg in Sofia. Zeker niet tijdens de wintermaanden. 20 minuutjes met de wagen en je kan ongestoord off-piste skiëen of snowboarden. Niet dat ik er tijd voor had, maar ik had het wel graag gezien...

De Bulgaarse keuken is rijk aan groenten en vlees. Héhé, daarmee weet je het hé ;-) Stoofpotjes die je aan het betere goulash-werk doen denken lijken mij een landelijke specialiteit. Waarschijnlijk historisch gegroeid en nu met de komst van of eerder de aansluiting bij Europa duidelijk verrijkt. Je merkt er lichte Griekse invloeden. Niet alleen qua voeding, maar ook wel wat qua mentaliteit: open, sociaal en ready-when-done. 

Op restaurant moet je wel even wennen aan het feit dat men eerst brengt wat de kok eerst heeft bereid. Het is er niet uitonderlijk dat een deel van het gezelschap het dessert opgediend krijgt terwijl andere tafelgasten hun hoofdschotel nog niet hebben naar binnen gewerkt. Roken mag er trouwens wel nog in niet-afgesheiden ruimtes. Enkele openbare gebouwen zoals luchthaven en stations zijn rookvrij vanaf de voordeur. 

Frans is één van de belangrijkste talen in Bulgarije. 40% van alle Bulgaren spreekt deze taal. Dat maakt het communiceren met tweetalige Belgen een stuk makkelijker.

Nederlands is in opmars. Raar maar waar, maar veel Bulgaren leren deze taal via hun werk. Heel wat Belgische bedrijven blijken immers actief in Bulgarije. Zaken ga ik hier verder niet bespreken, maar ik wil wel nog wat kwijt over dit bergactige land.

Bij het schatten met mijn metsersoog vermoed ik dat Bulgarije een keer of 3 de oppervlakte van België moet zijn. Als ik alle benen tel en ik deel dit cijfer door twee, dan kom ik in totaal aan ongeveer 7 miljoen inwoners. Een dun bevolkt land dus. Niet verwonderlijk gezien de vele bergen en quasi onherbergzame gebieden. 

De adem van het Oostblok is nog niet helemaal weg. De talrijke typische hokjesblokken staan er vuil en verwaarloosd bij, maar deze kleine appartementjes hebben er wel voor gezorgd dat bijna elke Bulgaar huiseigenaar is. De overheid heeft deze woningen immers voor een prikje verkocht, net na de val van het communisme daar. Een ander opmerkelijk cijfer dat niet bevestigd werd is dat 97% van de Bulgaren rookt. Opmerkelijk maar begrijpelijk. Een pakje sigaretten kost er slechts 1/3 van de prijs in België. 

De prijzen in de hoofdstad voor vastgoed liggen er op hetzelfde niveau als in Brussel. Als je dan in het achterhoofd houdt dat de doorsnee Bulgaar ongeveer 1/4e verdient van de modale Belg snap je waarom je er vooral buitenlanders en maffiosi vindt...

De check-in verliep vlot. De vraag of ik een rookvrije kamer wou had ik echter niet gehoord, en dus kreeg ik er maar ééntje toegewezen. Maar goed ook, want deze trip zou sowieso al weinig rooktijd inhouden en dus kon ik mijn rookgedrag nog meer binnen de perken houden. Alhoewel, de piekfijne kamer had een groot raam dat ver genoeg openging om er je kop mét rokende sig tussen de lippen door te krijgen. En dus kon ik voor het slapengaan niet anders dan deze techniek toe te passen.Om 2 uur vond ik uiteindelijk mijn bed.

Ja, ook de tabaksfabrikanten spelen in op de trends van vandaag. Alles moet Bio en Eco zijn, en dus bracht Camel een tijdje geleden de sigaret met "Natural Flavour" op de markt.

Onbehandelde, pure tabak. Geen chemicaliën, geen dure behandelingen en dus veel minder schadelijke stoffen. En meer winst. Want dat moet gezegd. Het behandelingsproces kost veel geld, vooral door de honderden chemicaliën die hun weg naar het edele rookstaafje vinden.

Maar deze sigaret is natuurlijk nog steeds ongezond. Want ze bevat wél nog teer en nicotine. Maar ikzelf ben er wel van overtuigd dat ze wel degelijk gezonder is. Want zeg nu zelf: als die benzeen er uit is, dat maakt toch een wereld van verschil?

Eigenlijk is het niet moeilijk. We schaffen gewoon alles af wat schadelijk is voor de gezondheid! Dan moet niemand zich nog zorgen maken en is iedereen gelukkig.

Om te beginnen schaffen we alle rookmiddelen af. Gewoon weg met die rommel, alles uit de handel en van de zwarte markt. Dat is al iets. Daarna schaffen we alle vuiluitstotende voertuigen af: auto's, treinen, bromfietsen, boten, bussen,... alles wat van ver of dichtbij iets ongezonds uitstoot: weg ermee!

Dan is het de beurt aan de industrie. Alle industrie moet gewoon wég. Geen dioxines meer, geen cadmium toestanden of radioactief afval. Gewoon gedaan. Wat kan de gezondheid nog schaden? Even denken... giftige beesten. Kruipend, vliegend of lopend onheil verbannen we naar mars. We gaan er zelf nooit op tijd geraken, dus stuur die spinnen en slangtoestanden maar naar ginder. Da's dan ook al een groot. En wapens. Die gaan er al nie meer zijn want de industrie hebben we een paar regels hoger al overboord gegooid. Maar de bestaande wapens, die moeten ook weg. Naar Venus. Kwestie dat geen enkele aardbewoner er ooit nog aan kan. Ziekten en virussen moeten er ook aan geloven. Die sluiten we samen op met alle medicijnen van de wereld en we gooien ze in één of andere vulkaan. En die schaffen we dan daarna af, die vulkanen, want een uitbarsting kan schadelijk zijn voor de gezondheid.

Alcohol, drugs en eventuele nog te ontdekken andere genotsmiddelen vliegen van de planeet. Alles schoon! Alles clean!

Maar wat blijft er dan nog over... nie echt veel meer. Iedereen gelukkig. Tenzij de mens zelf schadelijk is voor de gezondheid. Laten we maar weer gewoon doen. En ons laten wat zou moeten maar toch doen wat we willen.

2008 wordt een belangrijk jaar. Voor mij, voor mijn blog-fans, voor de toekomstige lezers van mijn boek "Rokeloze nachten" en voor mijn vervolg op "Ik stop met roken - deel 214". Ik poog op zijn minst 3 tekstjes per week te posten. Om jullie op de hoogte te houden

Want ik neem binnenkort weer een poging. Met of zonder Zyban. Of met of zonder Nicorette kauwgum, pastilles, acupunctuur, electronische hersengolven, fake sigaretten, snus, homeopathische hulpmiddelen, coaching, psychologische begeleiding, het boek van Allan Carr, de therapie van Eric Eraly, hypnose, Champix of wilskracht.

Er zijn middelen genoeg. Als ik ze nu allemaal tegelijk probeer, dan moet het toch lukken? Ik moet enkel mijn middelen zodanig kiezen dat ik er een paar nachtjes van wakker lig. Om mijn boek te schrijven. Anders moet ik een andere titel kiezen. Maar bon. Maten we eerst zorgvuldig plannen. iets wat ik al een paar weken geprobeerd heb, maar wat respectievelijk door een lumbago, een keelontsteking en een snotvalling mét koortstoestanden heb moeten herbekijken.

Want Zyban gebruik je enkel als je gezond ben. Zeggen ze. Maar dan vraag ik mij af: Waarom moet ik stoppen als ik gezond ben? Omdat ik anders ziek kan worden van het roken natuurlijk. Zo simpel is dat. We zien wel wat morgen brengt...

Beste blog-lezers,

Het nieuwe jaar breekt alweer aan, ik zie het oude daar nog staan. Ik wens jullie allen te bedanken, voor de beelden en de klanken.

Hopelijk komen jullie terug in 2008, want wie weet heb ik in dit jaar mijn langverwachte boek ter wereld gebracht.

Of ben ik misschien gestopt met roken, of is de aarde beginnen koken.

De tijdens de verkiezingen afgestrafte premier heeft het toch maar weer gedaan. Zie het als iemand die met veel lawaai aan de deur wordt gezet, en waar Albie daarna met een op het hieronder lijkend puppy-smoeltje en hangende pootjes smekend vraagt om terug te komen. En hij doet het. Op amper 17 dagen. En mét de grootste verliezers van de laatste verkiezingen. De PS. Corrupt en incompetent tot de 13e macht, maar ze zijn er bij. Dit had ik voorspeld.

Maar of dit nu dé oplossing is? Er is op zijn minst een regering. Maar wat gaat die eigenlijk doen? De druk staat nog altijd op de ketel. Het is enkel wachten op het fluitje. En daar durft niemand aan denken. Want als dit mislukt zal de schade nog groter zijn dan wat de meesten denken. Vergelijk het met roken. De roker heeft pas door dat zijn longen naar de vaantjes zijn als hij ziek wordt... 

Ik wens de nieuwe interimregering alle succes. En ik hoop dat we verder kunnen bouwen aan de toekomst van dit land. Iets wat met een schuldenvrij Vlaanderen en een onbestuurd Wallonië zeer veel uitdagingen biedt voor de toekomst. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Wat een gedoe. Ik stel er mij ook vragen bij, maar laat dieje mens ne keer gerust. Als Tom Boonen zin heeft in een lekkere griet van 16, wie zal hem daarvan tegenhouden?

Hetzelfde heb ik tijdens mijn stoppen met roken campagne. als ik zin heb om te roken, wie gaat mij daar dan in godsnaam van tegenhouden? Da zou ik nog wel eens willen zien. En met hoeveel dan, vraag ik me af. Maar goed. Stoppen moet ik en stoppen zal ik. Ik begin namelijk binnenkort terug met de hersenoppeppende Zyban. Daarmee is het mij ook ooit al een keer gelukt, dus dat meot opnieuw lukken. En zeker nu ik volledig Snuss-vrij ben. Ik trek er intussen wel makkelijk een sigaret of 3 per dag door, uitzonderlijk 5, maar vanaf volgende week is dat nog de helft. Daarna dubbele dosis Zyban en klaar is kees! Rookvrij het nieuwe jaar tegemoet!

Dat zal me trouwens weer wat tijd en inspiratie geven om aan mijn boek verder te werken. Inderdaad, het meest succesvolle boek aller tijden wordt binnenkort definitief neergepend! Rokeloze Nachten. Voor degenen die het nog niet wisten.

Ik vraag mij trouwens af of de regeringsonderhandelaars - amai, sms da woord ne keer naar iemand - ook eens niet beter wat geestesverruimende middelen zouden nemen. Helpt het niet bij het beslissen, het zal er in elk geval wat kleurrijker aan toe gaan ;-)