Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Ik had deze ochtend zin om mijn Ducati Monster buiten te halen, maar ik heb geen Ducati. Prachtig weertje voor motorrijders dezer dagen. Het is één van de weinige dingen waar ik spijt van heb. Ooit had ik een moto die ik wegens teveel kuiswerk heb verkocht...

Verder verloopt mijn leven vrij spijtloos. Wat voor zin heeft het ook? Mensen die spijt hebben over dingen die ze niet hebben gedaan verspillen hun energie. Spijt over zaken die je wél hebt gedaan daarentegen, dat lijkt me logisch.

Niet dat ik er niet bij stil over hoe mijn leven eruit zou zien indien ik bvb een eeuw lang had gestudeerd. Of wanneer ik bvb geboren zou zijn in één of ander exotisch paradijs. Maar dat is eerder mijn licht filosofisch kantje dat zich manifesteert. 

Nee, geef mij dan maar toch mijn huidige leven. Met mijn leuke vriendjes en vriendinnetjes. Als toekomstig gevierd schrijver van het boek "Rokeloze nachten" heb ik immers niet te klagen.

De rekening klopt. Als je Leterme I mag geloven toch. Het is eigenlijk ongelooflijk. Een begroting gebaseerd op veronderstellingen en outdated informatie. Dat kan alleen in België. En niemand heeft door wat de impact is. Want de échte crisis moet nog komen.

Dit slepen we nog minstens 5 jaar mee. Al geloof ik dat het nog even zal duren voor we het echt gaan voelen. Maar de situatie is niet gezond.

En ondertussen roken we verder. Gezien de crisis zal ik mijn boek "Rokeloze nachten" nog even moeten bevriezen. Want een boek uitbrengen in volle crisis is niet echt slim. Het eerste waar mensen op besparen zijn beoken van gerenommeerde schrijvers. Die zijn natuurlijk duurder dan andere, want gedrukt op kwaliteitspapier en de gage van de schrijver in kwestie is niet min.

Want dat heb ik me voorgenomen. Ik ga de tijd nemen om mijn uitgever te kiezen. Maar eerst het boek. Ik moet dringend nog wat paginaatjes schrijven. Als ik stop met roken. Ik voel aan mijn gebroken kies dat het niet lang meer zal duren. Ergens voor nieuwjaar nog. Voordat de cisis begint.