Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Ik had het echt niet verwacht, nooit gedacht dat ze zo ver zouden gaan, maar op vrijdagavond, bij aankomst op de studio aan zee, hing er alweer een countdown boodschap aan de deur. Binnen lag zowaar een derde pakje: de tweede sok met engelenvleugeltjesmotief.

De engel moet wel wat moeite hebben gehad om met die grote vleugels de studio binnen te komen, want er lagen overal witte plumpjes. Een snelle geurtest leert mij dat de pluimpjes niet afkomstig waren van een verloren gelopen boa wegens het gebrek aan drank- en sigarettengeur. Ze roken eerder naar een natte kip.

Vij thuiskomst gisteren was het ook van dat. Een countdown boodschap aan het raam in de inkomhal. Mét pluimpjes...

Ik begin me nu toch echt wel wat zorgen te maken. Als die engeltjes zoveel pluimen gaan verliezen, hebben ze er tegen d-day misschien helemaal geen meer over. We shall see...

Met het lekker weertje dezer dagen, nemen de engelen blijkbaar een verdiende pauze. Buiten een sms'je of een mailtje met de verdere countdouwn valt er niets te melden.

toch heb ik vandaag een mailtje gestuurd naar Gabriel X. Met de melding (want ik mag geen vragen stellen) dat "The Box" eigenlijk een beetje groot is uitgevallen om enkel een gevleugelde sok te huisvesten. Tenzij het de bedoeling is dat ik zelf, slangenmensgewijs, in de doos kruip natuurlijk.

Ik begin alvast te oefen. Fijn weekend!

Het was niet zonder argwaan dat ik het mij toegestuurde pakje gisteren opende. Als verantwoordelijke voor de klantendienst bij een telecom operator kan je je immers aan vanalles verwachten wanneer één of andere gek gedurende 24 seconden zijn dienst niet heeft kunnen gebruiken.

Na het doorworstelen van het krantenpapier en de touwtjes vond ik tot mijn grote verbazing een sok. Met engelenvleugeltjes erop.Het leek zelfs even mijn maat te zijn. Verder nog een papiertje met een geheimzinnige boodschap: The countdown has begun... en nog: put this item in The Box.

Geen idee wat die doos moest betekenen, en de politie van Wemmel zag geen reden tot paniek, dus heb ik het hele zooitje in mijn schuif laten verdwijnen. Ik besliste toen er thuis niets over te zeggen.

En dat lukte. Tot er rond een uur of 9 aangebeld wordt. "Ik heb een pakje voor David". Ik loop naar beneden, en dacht nog even dat die iBood bestelling wel zeer snel geleverd werd. Tot mijn verbazing staat er een lieve mooie engel voor mij. Inclusief een pluizig aureooltje. Met een in krantenpapier ingepakte verrassing. En met hetzelfde type koord errond dan rond de sok.

"Bent u David?"

"Ja."

"Ik heb dit pakje voor jou. Ik weet verder van niets en moet nu gaan."

Na de levering ontvang ik nog een SMS van een mij onbekend nummer. Wanneer ik dit nummer bel hoor ik enkel de intro van de Frankie Valli song "Can't take my eyes off of you".

Het begint te dagen. Dat was natuurlijk "The Box" zoals vermeld op het geheimzinnige sok-briefje. Alleen was het waarschijnlijk de bedoeling dat eerst de doos en dan pas de sok zou geleverd worden, maar dat was voor één keer buiten de efficientie van De Post gerekend.

Het briefje in "The Box" vermeldde ook aftelgegevens. Allen leiden ze naar een datum die dichtbij mijn verjaardag ligt. Dus waarschijnlijk heeft het daar wel iets mee te maken, alhoewel het feestcomité geen spier vertrekt. Nog niet ;-)

Eventjes alles samengooien geeft mij al volgende elementen: vleugels op de doos, vleugels op de sok, afzender van de doos was Rafael, die van de sok was Michael. Zijn dat trouwens geen engelen? Of heeft het iets met Red Bull te maken ;-) Het krantenpapier was dat van De Tijd van 14 maart. De artikels brachten me niet echt verder... Het pakje met de sok werd wel in Leuven gepost, tevens op 14 maart.

En dan is er nog het liedje. "Can't take my eyes of of you". Komt daar niet iets in van "you'd be like heaven to touch"? Dat is trouwens zeer van toepassing op mij. Een algemene waarheid die bevestigd kan worden door iedereen die me toevallig of ontoevallig aanraakt.

Eventjes verder nadenken. Wordt onvermijdelijk vervolgd...