Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Het is me wat. Vroeger vond ik dagelijks de tijd om een berichtje - soms leuk, soms minder leuk - te posten. En nu niet meer. Niet dat er plots minder uren zijn in een dag, maar diezelfde dag is gewoon drukker ingedeeld. Shame, want als ik mijn oude berichtjes zo af en toe eens lees, dan komt de goesting om iets te schrijven weer naar boven. Zin of onzin, maakt niet uit, wie schrijft die blijft.

En velen die op deze blog terechtkomen omdat ze op zoek zijn naar rookstopervaringen, vragen zich dan ook af of ik nu wel degelijk gestopt ben. En of ik mijn boek "Rokeloze Nachten" nu eindelijk ga afwerken. De hopende lezers zijn er echter aan voor de moeite. Neen, ik ben nog niet gestopt, en neen, verder dan hoofdstuk 3 ben ik nog niet gekomen bij het schrijven van mijn boek. Het tweede komt grotendeels door het eerste. Want ik wil minstens de helft van het boek schrijven tijdens de eerste nachten van mijn rookstop. Die zijn immers quasi slapeloos bij mij. Net zoals bij vele andere stoppers.

Vandaar ook dat ik het vaak niet langer dan 4 dagen trek, omdat door het slaapgebrek en de daaruit volgende irritatie het grijpen naar een nieuwe sigaret nooit veraf is. Zelfs heel dichtbij is. Het tweede hangt ontegensprekelijk samen met het eerste.

Maar er is ook een upside. Gezien ik nog niet gestopt ben, en gezien deze blo toch oorspronkelijk bedoeld was als rook(stop)dagboek, kan ik eigenlijk gewoon de draad weer opnemen. Hopend op een tijdsindeling die me gunstig gezind is, en zoekend naar inspiratie om een leeskrabbeltje te vullen, neem ik me voor om minstens een paar keer per week dit virtuele scrapbook op te zoeken. En jullie mee te laten voelen hoe het is om te roken, of te stoppen met roken. Vanaf vandaag. Ht schrijven, niet de stop, want die laatste is gepland voor na mijn dieet. Ergens in april. 2012.

Tot gauw!

Dat is de vraag die ik nog zeer vaak krijg. "Waarom?". "Waarom ben je gestopt met stoppen/roken (schrappen wat niet past)?". "Waarom blog je niet meer?". "Waarom is je boek nog niet uit?".

Allemaal "waarom" vragen... en ik ken vaak het anwtoord. Maar soms ook niet.

Ik liep mijn eigen blog tegen het lijf tijdens een middagje cleaning up. En plots voelde ik terug de drang om te schrijven. Of iets wat er op lijkt. Tekstjes delen. Frustraties van me afschrijven. Virtueel iemand anders zijn dan wie ik werkelijk ben. Ik heb zo mijn momenten.

Maar goed, ik zal dus opnieuw schrijven. Niet zozeer over roken of stoppen met roken. Of misschien net wel. Wie zal het zeggen. Veel zal afhangen van mijn -al dan niet virtuele - alter ego's. Hoe ze zich voelen, wat ze willen zeggen, en vooral, of ze morgen nog zin hebben om te schrijven.

Druk-druk-druk. Dat was het probleem de laatste maanden. Want in tegenstelling to wat de zomermaanden meestal zijn - regenachtig, koud en kalm - was het nu compleet anders - regenachtig, koud en druk.

Kwestie van toch even te kaderen waarom we even van het cybertoneel zijn verdwenen. Het had nochtans leuk kunnen worden. Want er is heel wat gebeurd, vooral als ik naar dat andere shouwtoneel kijk. De regering valt, dan weer niet. Dan scheurt het kartel, maar toch niet helemaal. Dan is er plots geld, dan weer niet, en tenslotte helemaal niet meer.

Ach, de molen draait en af en toe moet die gewoon eens stoppen. Maar blijf gerust zitten, want we doen er nog een rondje bij. Achteruit.

Voor Dedecker een partij,
voor Bush een rotte prei
voor James Brown een paar vleugeltjes en engelenhaar,
en voor mijn trouwe blog-lezers een gelukkig en gezond nieuwjaar!
Mijn oprechte wensen voor 2007, maak er een gezond, een succesvol en vooral een gelukkig jaar van!

Het is vandaag nog maar eens bewezen: Johan Van De Lanotte heeft het niet alleen voor het zeggen bij de VLD, maar ook bij de CVP. Ja, ik zeg CVP omdat deze toestanden eigenlijk het bewijs zijn dat de CD&V eigenlijk nog steeds niet vernieuwd is.

Ik was eerlijk gezegd niet verrast, na de geruchten dat het kartel CD&V-NVA al voorakkoorden is beginnen sluiten met SP.a vond ik een reactie zoals deze van vanmorgen eigenlijk logish. CD&V zegt ineens het samenwerkingsakkoord (of kartel, whatever) op, omdat mister Dedecker lid is geworden van NVA. Wat een klucht. In mijn ogen toch.

Ik vind het in elk geval een zeer goede zaak en een tactische zet van de NVA om Dedecker binnen te halen. En ik ben ervan overtuigd dat deze zet de partij meer goed zal doen dan het opzetten van een kartel met onze Christelijke vrienden. Ik overweeg alvast om mijn stemgedrag te wijzigen en Dedecker te volgen. Maar niet vooraleer ik hun partijstandpunten grondig heb doorgenomen.

Anyway, om te stoppen met roken heb je geen politieke partij nodig, maar wilskracht. En daaraan ontbreekt het mij momenteel...

Onder het motto "Hang eens een zwijn aan het gordijn" ging ik vandaag op zoek naar mezelf. Ik vond me achter het stuur van mijn wagen. Rond een uur of kwart na zeven, op de E40 richting Luik. Ik vroeg me af hoe schadelijk het roken eigenlijk was, en ik stak er eentje op.

Na 3 minuten schoot het mij te binnen dat mijn moeder tijdens de eerste 4 maanden van haar zwangerschap was blijven door roken. Gewoon omdat ze niet eerder wist dat ze zwanger was. In blijde verwachting dan nog. Van niemand minder dan de schrijver van de bestseller "Rokeloze nachten". Ik stond er even bij stil. Na 2 minuten reden we verder. Eigenlijk heeft dat niet zoveel slecht gedaan met mij. Op een paar rare kronkels die ik - toegegeven - af en toe weer eens in de juiste plooi moet trekken na, maar voor de rest was ik vrij compleet en afgewerkt bij mijn geboorte.

Natuurlijk is de garantieperiode intussen al lang verstreken en natuurlijk kan ik niet meer worden ingeruild, maar wat als dat roken tijdens de zwangerschap er nu eens voor gezorgd heeft dat ik een genetische afwijking heb waardoor stoppen onmogelijk is? Wat als ik nooit of te nimmer de sigaret aan de kant zal kunnen laten staan? Of links zal kunnen laten liggen? Wat dan?

Toen dacht ik: "Tijd om mijn kronkels te strijken". En om te stoppen. Met schrijven. Voor vandaag althans.

Sjaaaooo!