Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Heyhey... I know, het duurt veel te lang. Ik hou jullie in spanning met mijn box verhaal, en jullie wachten natuurlijk vol ongeduld op de ontknoping!

Even terug naar zaterdagnamiddag, ongeveer 10 uur voor mijn verjaardag. Er wordt aangebeld door een engel. Een pakje. Ik schrok even: deze engel had immers een kind bij. Even dacht ik dat dat het pakje was. Gelukkig werd het een opdracht!

"Take your car and drive to Lettelingen". Er stond een adres op waar ik meteen naartoe moest rijden. Lettelingen. Geen idee waar dat lag, maar het bleek uiteindelijk in de buurt van Edingen te zijn. Het huisnummer waar ik moest zijn stond niet in de GPS, dus had ik maar een ander nummer ingegeven. Dat had ik beter niet gedaan... Het nummer dat ik ingaf lag immers in een zijstraat van de steenweg waar ik eigenlijk moest zijn. Zo een zijweg van één auto breed. En ik dacht meteen de juiste te hebben gevonden want er hingen ballonetjes aan de verkeerspalen links en rechts naast het wegje. En aan een huis. Net voor ik wou aanbellen zag ik nog een spandoek in de voortuin "Félicitations Aurélie et Dimitri!". Huwelijkstoestanden dus. Na een kwartiertje zoeken vond ik gelukkig de woning die vermeld was op het engelenpakje.

Ik bel aan, en wat dacht je, een engel doet open. Ze heeft een pakje en een briefje voor mij. Met indringende blik vroeg ze mij eerst het briefje te lezen. Er stond vermeld dat ik het pakje slechts bij aankomst op het nieuwe adres mocht openen. Ik gehoorzaamde.

Na een rit van dik 20 minuten kom ik dan terecht aan mijn favoriete wellness center: Utopia!

Het pakje bevatte een kadobon voor een zalige wellness treatment: gelaatsverzorging, hot stone massage... Aan het einde kreeg ik ter plaatse nog bezoek van een engel: opnieuw een pakje met een T-Shirt. Charlie stond er vooraan, en vleugeltjes achteraan. Maar daarmee stopte het nog niet...

Nog aan het bekomen van de behandeling kreeg ik opnieuw een SMS. Ik moest me naar huis gaan omkleden, in het zwart, en naar een nieuwe locatie rijden. Nadat ik zoals gevraagd door de engel een bevestiging stuurde per SMS, kreeg ik nieuwe coordinaten. Ik moest mijn ouders en mijn teerbeminde gaan halen voor een etentje. Dus deed ik dat ook.

Ik had eerlijk gezegd verwacht dat iedereen in het restaurant op mij zat te wachten. Niet dus. Na het eten werd alles een tikje duidelijker: 2 engelen stormen het restaurant binnen, handboeien mij en nemen me mee. Wat volgde was een donkere, geblinddoekte rit in de Charlie mobiel: een voor de gelegenheid gepimpte Renault Espace ;-)

Enkele tientallen minuten later stopt de Charlie mobiel. De engelen begeleidden me ergens naar binnen. Ik moest gaan zitten, en de blinddoek ging eraf: surprise! Iedereen die ik er wou was er. Op enkele na toch. 't Was super. Op de tonen van de Charlie song werd ik dan aangekleed: alles wat in The Box zat werd me door de angels keurig aangepast. Wat volgde was een spetterend, memorabel feestje!

Het was een leuke 35e. Eén om zeker nooit te vergeten. 3 weken was ik in de ban van de angels, uren heb ik gepiekerd en gezocht naar details die toch maar een tipje van de sluier konden lichten. Zonder succes. Maar ik ben er niet rouwig om. Bedankt Angels! Jullie leggen de lat nu wel heel hoog voor de komende verjaardagen, maar ik ben ervan overtuigd dat dit verhaal nog maar het begin is van wat ongetwijfeld nog komen zal... engelen bestaan immers écht ;-)

Ik heb door waarom ik steeds verschillende afteluren zag. Ik hield geen rekening met de minuten. Fout natuurlijk, want daar zit de sleutel. Alles telt wel degelijk af naar vanavond middernacht.

Deze week was het trouwens vrij druk voor de engelen. Want overal opnieuw briefjes en SMS'jes en items. Pakjes pluimen ook. Een overzichtje:

- countdown papier in de lift op het werk

- dinsdagochtend om 6u45 was mijn wagen binnenin versierd met pluimen. Een ceedeetje met de boodschap "Play me" bevatte het liedje "Can't take my eyes off of you". Zelfde song als de voicemail tune.

- donderdagmiddag, pakje bij de kapper (pluimen en countdown bericht)

- donderdagavond werd ik achtervolgd tot thuis. Ik had het door en had mij voorgenomen om eventuele carjackers omver te rijden. Ik zag net op tijd dat het een engel was die om de hoek kwam, met een "special delivery". Een goudkleurige ketting met een fuchsia letter C eraan. Dit kan niet anders dan verwijzen naar "Charlie's Angels".

- gisteren om één over middernacht kreeg dan een final countdown SMS. "Are you ready?" and "Be prepared" was de niet mis te verstane boodschap.

Vol spanning wacht ik af. En tel ik af naar mijn verjaardag. Denkt menig collega op het werk dat dit in handen is van een gespecialiseerd bedrijf, ik weet wel beter. De boodschap die ik trouwens al maanden geleden van ons H. heb gekregen was trouwens niet mis te verstaan. "Ai manneken, ge gaat verschieten. Tees zult ge nooit verwachten".

Tenzij het natuurlijk afloopt zoals in "The Game". Voor de liefhebbers van spannende thrillers: een absolute aanrader en één van mijn favoriete films. Ik laat (hopelijk) volgende week weten hoe dit afloopt, en wat er is gebeurd op zondag 5 april, om 00u00m01s. We tellen verder af...

Vorige week donderdag was het weer raak. Een in pluimen gehuld pakje op mijn bureau. Niemand die echter iets gezien of gehoord heeft, as usual. Niet zonder argwaan - gezien de grootte van het pak - maakte ik het open.

Een hoed! Zo een echte Zorro hoed, maar dan met dezelfde vleugeltjes erop dan op de sokken. Ik twijfelde of deze zoveelste hint wel in The Box zou passen, dus ben ik maar meteen naar mijn wagen gelopen. De hoed pastte. Gelukkig maar, want donderdagavond was er Boxcontrole!

Ik zat net thuis de levering van ons avondmaal te bewonderen toen ik opnieuw een SMS kreeg met de vraag om mij naar de Time Out in Zellik te begeven. Niet zo ver van bij ons, dus snel alles de oven in en in de wagen gesprongen. Er stond een engel te wachten. Er was zelfs een spandoel "BOXCONTROLE". Om te zien of alle items in The Box zaten. En gehoorzaam als ik ben... Heb als beloning een rijstpapje gekregen.

En deze morgen was het weer van dat. 2 reusachtige vleugels in krijt, getekend op mijn parkeerplaats. En een countdown berichtje waar mijn naam hoort te staan. Inclusief pluimen. Zonet was er trouwens alweer een countdown bericht in de lift op het werk.

Ik heb de indruk dat de frequentie van berichten toeneemt naarmate D-Day nadert. Ik ben er intussen trouwens achter dat D-Day zaterdag 4 april is, en de countdown telt af tot 22u 's avonds. Ik hou jullie op de hoogte!

Het was ongewoon groots, het feest van telecomgroep waarvoor ik werk. Meer dan 4.000 benen geteld. Als je die dan door 2 deelt heb je het aantal personen dat aanwezig was op het feestje.

Grote namen ook, en hapjes en drankjes, en... engelen! Want hier had ik weer niet op gerekend. Druk feestend voel ik de vibratie van mijn iPhone in mijn borstzak: een SMS'je van Rafaël X met de volgende tekst:

"ARE YOU READY? I HAVE SOMETHING FOR YOU. GO TO THE COATROOM. ASK FOR ITEM 3"

Net op het moment dat je denkt dat de engelen eventjes pauze hebben genomen passeren ze op het feest van je werkgever. Ik ben trouwens direct naar de coatroom gegaan en heb van de lieftallige dame van dienst het pakje ontvangen. "Gebracht door een engel". Deze keer was het een Dame Edna brilletje. Je weet wel, zo met van die vleugeltjes links en rechts. Dat past in het gevleugelde countdown plaatje. Papiertje erbij met "item nr. 3, put it in the box." En het bijhorende "do not ask any questions"-zinnetje.

Er zitten nu 2 sokken en een Edna-bril in The Box. Ik hou jullie op de hoogte! 

Ik had het echt niet verwacht, nooit gedacht dat ze zo ver zouden gaan, maar op vrijdagavond, bij aankomst op de studio aan zee, hing er alweer een countdown boodschap aan de deur. Binnen lag zowaar een derde pakje: de tweede sok met engelenvleugeltjesmotief.

De engel moet wel wat moeite hebben gehad om met die grote vleugels de studio binnen te komen, want er lagen overal witte plumpjes. Een snelle geurtest leert mij dat de pluimpjes niet afkomstig waren van een verloren gelopen boa wegens het gebrek aan drank- en sigarettengeur. Ze roken eerder naar een natte kip.

Vij thuiskomst gisteren was het ook van dat. Een countdown boodschap aan het raam in de inkomhal. Mét pluimpjes...

Ik begin me nu toch echt wel wat zorgen te maken. Als die engeltjes zoveel pluimen gaan verliezen, hebben ze er tegen d-day misschien helemaal geen meer over. We shall see...

Het was niet zonder argwaan dat ik het mij toegestuurde pakje gisteren opende. Als verantwoordelijke voor de klantendienst bij een telecom operator kan je je immers aan vanalles verwachten wanneer één of andere gek gedurende 24 seconden zijn dienst niet heeft kunnen gebruiken.

Na het doorworstelen van het krantenpapier en de touwtjes vond ik tot mijn grote verbazing een sok. Met engelenvleugeltjes erop.Het leek zelfs even mijn maat te zijn. Verder nog een papiertje met een geheimzinnige boodschap: The countdown has begun... en nog: put this item in The Box.

Geen idee wat die doos moest betekenen, en de politie van Wemmel zag geen reden tot paniek, dus heb ik het hele zooitje in mijn schuif laten verdwijnen. Ik besliste toen er thuis niets over te zeggen.

En dat lukte. Tot er rond een uur of 9 aangebeld wordt. "Ik heb een pakje voor David". Ik loop naar beneden, en dacht nog even dat die iBood bestelling wel zeer snel geleverd werd. Tot mijn verbazing staat er een lieve mooie engel voor mij. Inclusief een pluizig aureooltje. Met een in krantenpapier ingepakte verrassing. En met hetzelfde type koord errond dan rond de sok.

"Bent u David?"

"Ja."

"Ik heb dit pakje voor jou. Ik weet verder van niets en moet nu gaan."

Na de levering ontvang ik nog een SMS van een mij onbekend nummer. Wanneer ik dit nummer bel hoor ik enkel de intro van de Frankie Valli song "Can't take my eyes off of you".

Het begint te dagen. Dat was natuurlijk "The Box" zoals vermeld op het geheimzinnige sok-briefje. Alleen was het waarschijnlijk de bedoeling dat eerst de doos en dan pas de sok zou geleverd worden, maar dat was voor één keer buiten de efficientie van De Post gerekend.

Het briefje in "The Box" vermeldde ook aftelgegevens. Allen leiden ze naar een datum die dichtbij mijn verjaardag ligt. Dus waarschijnlijk heeft het daar wel iets mee te maken, alhoewel het feestcomité geen spier vertrekt. Nog niet ;-)

Eventjes alles samengooien geeft mij al volgende elementen: vleugels op de doos, vleugels op de sok, afzender van de doos was Rafael, die van de sok was Michael. Zijn dat trouwens geen engelen? Of heeft het iets met Red Bull te maken ;-) Het krantenpapier was dat van De Tijd van 14 maart. De artikels brachten me niet echt verder... Het pakje met de sok werd wel in Leuven gepost, tevens op 14 maart.

En dan is er nog het liedje. "Can't take my eyes of of you". Komt daar niet iets in van "you'd be like heaven to touch"? Dat is trouwens zeer van toepassing op mij. Een algemene waarheid die bevestigd kan worden door iedereen die me toevallig of ontoevallig aanraakt.

Eventjes verder nadenken. Wordt onvermijdelijk vervolgd...