Stoppen met roken - Diary of a Quitter

Vorige week donderdag was het weer raak. Een in pluimen gehuld pakje op mijn bureau. Niemand die echter iets gezien of gehoord heeft, as usual. Niet zonder argwaan - gezien de grootte van het pak - maakte ik het open.

Een hoed! Zo een echte Zorro hoed, maar dan met dezelfde vleugeltjes erop dan op de sokken. Ik twijfelde of deze zoveelste hint wel in The Box zou passen, dus ben ik maar meteen naar mijn wagen gelopen. De hoed pastte. Gelukkig maar, want donderdagavond was er Boxcontrole!

Ik zat net thuis de levering van ons avondmaal te bewonderen toen ik opnieuw een SMS kreeg met de vraag om mij naar de Time Out in Zellik te begeven. Niet zo ver van bij ons, dus snel alles de oven in en in de wagen gesprongen. Er stond een engel te wachten. Er was zelfs een spandoel "BOXCONTROLE". Om te zien of alle items in The Box zaten. En gehoorzaam als ik ben... Heb als beloning een rijstpapje gekregen.

En deze morgen was het weer van dat. 2 reusachtige vleugels in krijt, getekend op mijn parkeerplaats. En een countdown berichtje waar mijn naam hoort te staan. Inclusief pluimen. Zonet was er trouwens alweer een countdown bericht in de lift op het werk.

Ik heb de indruk dat de frequentie van berichten toeneemt naarmate D-Day nadert. Ik ben er intussen trouwens achter dat D-Day zaterdag 4 april is, en de countdown telt af tot 22u 's avonds. Ik hou jullie op de hoogte!

Het was ongewoon groots, het feest van telecomgroep waarvoor ik werk. Meer dan 4.000 benen geteld. Als je die dan door 2 deelt heb je het aantal personen dat aanwezig was op het feestje.

Grote namen ook, en hapjes en drankjes, en... engelen! Want hier had ik weer niet op gerekend. Druk feestend voel ik de vibratie van mijn iPhone in mijn borstzak: een SMS'je van Rafaël X met de volgende tekst:

"ARE YOU READY? I HAVE SOMETHING FOR YOU. GO TO THE COATROOM. ASK FOR ITEM 3"

Net op het moment dat je denkt dat de engelen eventjes pauze hebben genomen passeren ze op het feest van je werkgever. Ik ben trouwens direct naar de coatroom gegaan en heb van de lieftallige dame van dienst het pakje ontvangen. "Gebracht door een engel". Deze keer was het een Dame Edna brilletje. Je weet wel, zo met van die vleugeltjes links en rechts. Dat past in het gevleugelde countdown plaatje. Papiertje erbij met "item nr. 3, put it in the box." En het bijhorende "do not ask any questions"-zinnetje.

Er zitten nu 2 sokken en een Edna-bril in The Box. Ik hou jullie op de hoogte! 

Met het lekker weertje dezer dagen, nemen de engelen blijkbaar een verdiende pauze. Buiten een sms'je of een mailtje met de verdere countdouwn valt er niets te melden.

toch heb ik vandaag een mailtje gestuurd naar Gabriel X. Met de melding (want ik mag geen vragen stellen) dat "The Box" eigenlijk een beetje groot is uitgevallen om enkel een gevleugelde sok te huisvesten. Tenzij het de bedoeling is dat ik zelf, slangenmensgewijs, in de doos kruip natuurlijk.

Ik begin alvast te oefen. Fijn weekend!

Het was niet zonder argwaan dat ik het mij toegestuurde pakje gisteren opende. Als verantwoordelijke voor de klantendienst bij een telecom operator kan je je immers aan vanalles verwachten wanneer één of andere gek gedurende 24 seconden zijn dienst niet heeft kunnen gebruiken.

Na het doorworstelen van het krantenpapier en de touwtjes vond ik tot mijn grote verbazing een sok. Met engelenvleugeltjes erop.Het leek zelfs even mijn maat te zijn. Verder nog een papiertje met een geheimzinnige boodschap: The countdown has begun... en nog: put this item in The Box.

Geen idee wat die doos moest betekenen, en de politie van Wemmel zag geen reden tot paniek, dus heb ik het hele zooitje in mijn schuif laten verdwijnen. Ik besliste toen er thuis niets over te zeggen.

En dat lukte. Tot er rond een uur of 9 aangebeld wordt. "Ik heb een pakje voor David". Ik loop naar beneden, en dacht nog even dat die iBood bestelling wel zeer snel geleverd werd. Tot mijn verbazing staat er een lieve mooie engel voor mij. Inclusief een pluizig aureooltje. Met een in krantenpapier ingepakte verrassing. En met hetzelfde type koord errond dan rond de sok.

"Bent u David?"

"Ja."

"Ik heb dit pakje voor jou. Ik weet verder van niets en moet nu gaan."

Na de levering ontvang ik nog een SMS van een mij onbekend nummer. Wanneer ik dit nummer bel hoor ik enkel de intro van de Frankie Valli song "Can't take my eyes off of you".

Het begint te dagen. Dat was natuurlijk "The Box" zoals vermeld op het geheimzinnige sok-briefje. Alleen was het waarschijnlijk de bedoeling dat eerst de doos en dan pas de sok zou geleverd worden, maar dat was voor één keer buiten de efficientie van De Post gerekend.

Het briefje in "The Box" vermeldde ook aftelgegevens. Allen leiden ze naar een datum die dichtbij mijn verjaardag ligt. Dus waarschijnlijk heeft het daar wel iets mee te maken, alhoewel het feestcomité geen spier vertrekt. Nog niet ;-)

Eventjes alles samengooien geeft mij al volgende elementen: vleugels op de doos, vleugels op de sok, afzender van de doos was Rafael, die van de sok was Michael. Zijn dat trouwens geen engelen? Of heeft het iets met Red Bull te maken ;-) Het krantenpapier was dat van De Tijd van 14 maart. De artikels brachten me niet echt verder... Het pakje met de sok werd wel in Leuven gepost, tevens op 14 maart.

En dan is er nog het liedje. "Can't take my eyes of of you". Komt daar niet iets in van "you'd be like heaven to touch"? Dat is trouwens zeer van toepassing op mij. Een algemene waarheid die bevestigd kan worden door iedereen die me toevallig of ontoevallig aanraakt.

Eventjes verder nadenken. Wordt onvermijdelijk vervolgd...